لودینگ

راز مگوی ارتباط

یادداشت

راز مگوی ارتباط

راز مگوی ارتباط

 

فرزان کریمی ملک آبادی

دکترای روانشناسی  

 

 

تا به حال برایتان پیش آماده که مطمئن باشید همکارتان زیر آبتان را زده، اما هرچه با او صحبت می کنید، چیزی دستگیرتان نمی شود اما درعین حال، نمی توانید قسم های “حضرت عباسی” او را باور کنید؟ یه جای کار می لنگد. از طرفی حس تان می گوید کار خودش بوده است اما شواهدی از کلامش نصیبتان نمی شود. شاید ابزار دیگری در اختیار دارید که او به شما اطلاعات دقیقتری می دهد و شما را از دروغگو بودن همکارتان مطمئن می کند . در این مثال، شما شاید بدون این که آگاه باشید، با توجه به نشانه هایی از او، شامل حرکات بدن، لحن و تن صدا، فاصله ای که از شما ایستاده است، ارتباط چشمی اش با شما، به یقین می رسید که کار، کار خودش است. احتمالا درست می گویید!

شاید عجیب به نظر برسد اما تحقیقات نشان می دهد، صحت سنجی اطلاعاتی از اطرافیانمان می گیریم، حاصل فهم محتوای کلام آنها نیست، بلکه حاصل مجموعه ای از شواهد غیر کلامی است؛ چراکه در گستره ی تاریخ تکاملی بشر، پیدایش زبان حلقه ی انتهایی ارتباطات اجتماعی است و خیلی پیشتر از آن، انسان باید قادر می بود که به شیوه ی غیرکلامی ارتباط برقرار کند. پس انسان دوره ی کوتاهی است که عادت دارد به حرفها توجه کند و منطقی است به ابزاری که سالها از آن استفاده کرده، اعتماد بیشتری داشته باشد و تره ای برای کلام دیگران خرد نکند! در این یادداشت سعی می کنیم به معرفی برخی از این مهارتهای غیرکلامی بپردازیم:

در ابتدا مهم است که پنج اصل کلیدی در رابطه با این نشانه های غیرکلامی را در ذهن داشته باشید.

  • فرهنگ، سن، جنسیت و موقعیت جغرافیایی مهم هستند. ژستهای بدنی ممکن است معانی بسیار متفاوتی در مناطق مختلف داشته باشند. هنجارهای فرهنگی و خانوادگی نیز بر نحوه ی واکنش ما به نشانه‌های غیرکلامی تاثیر می‌گذارند.
  • به اثر بافت، در بررسی نشانه ها توجه کنید. اگر کسی دست به سینه نشسته است، ممکن است به این معنی باشد که فقط سردش است. قبل از این که نتیجه‌گیری کنید که او حالت تدافعی به خود گرفته است، مکالمه و فرد را در بافت کلی قرار دهید.
  • به دنبال ترکیبی از سیگنالها باشید. کل بدن نمی تواند دروغ بگوید! افراد شاید قادر به پنهان کردن نیت خود باشند، اما قصد واقعی آنها اغلب از طریق درگاههای چندگانه تراوش می‌کند.
  • به ناهماهنگیها توجه کنید. وقتی حرف افراد با نشانه هایی که می بینید هماهنگی ندارد، شهود شما وارد عمل می کند و معذب شدن روانی را تجربه خواهید کرد. به آن اعتماد کنید. حس ششم خود را تقویت کنید تا بتوانید تمام ماجرا را ببینید نه صرفا حرفهای طرف مقابلتان را.

 

هفت نشانه ی غیرکلامی عبارتند از :

  • چهره :

چهره اغلب اشارات واضح و قدرتمندی را به شما هدیه می‌دهد. چهره قادر است احساسات بی شماری را بدون گفتن یک کلمه بیان کند. بر خلاف سایر قسمتهای بدن که تا اندازه ی زیادی تحت تاثیر هنجارهای فرهنگی قرار دارند، حالات چهره در بیشتر کشورهای دنیا یکسان هستند. به طور خاص، حالات چهره برای شادی، ناراحتی، عصبانیت، تعجب، ترس و نفرت در فرهنگ‌های مختلف عموما یکسان هستند.

 

 

  • چشم

چشمها می‌توانند فرآیندهای فکری یا عملکرد شناختی را نشان دهند. مهم است که بیش از اندازه به عدم ارتباط چشمی توجه نکنید زیرا برای بسیاری از مردم عادت دارند وقتی فکر می کنند، نگاهشان را بدزدند. چشمها هم چنین می توانند مانند یک  ابزار نظارتی به ما بگویند که مخاطب چقدر به حرفهایمان توجه می کند و از این طریق بتوانیم موثرتر صحبت کنیم.

 

  • ژست و حرکات دست

ژست و حرکات دست، شاخصهایی هستند که غالبا تحت تاثیر هنجارهای فرهنگی یا جغرافیایی قرار دارند. زمانی که با یک تیم بین المللی کار می‌کنید، شیوه ی دست دادن افراد، می‌تواند معنایی کاملا متفاوت داشته باشد. مثلا افراد در تگزاس امریکا ممکن است، انگشت کوچک خود را هنگام دست دادن، بگیرند که در اسپانیا، یونان و ایتالیا توهین‌آمیز تلقی می‌شود.  درمجموع، حرکات دستها، مقدار اطلاعات بسیار زیادی را به دست می دهند.

  • موقعیت سر

موقعیت سر، همواره داستانی را بازگو می‌کند و منعکس‌کننده ی قصد یا موقعیت است. پایین آوردن نشان از ضعف می دهد. این حرکت اغلب با جمع کردن کلی بدن همراه است. زمانی  که سر از یک موقعیت پایین به سمت بالا حرکت می کند، علاقه ی ناگهانی را نشان می دهد. این حرکت، شنونده را به ادامه ی مکالمه ترغیب می‌کند.

 

  • میزان نزدیک بودن افراد به هم

عوامل مختلفی بر چگونگی نشستن یا ایستادن در کنار دیگران تاثیر می‌گذارند. فاصله به طور معمول توسط هنجارهای اجتماعی و فرهنگی و الگوهای منحصر به فرد آن تعیین می‌شود. موضوع بحث نیز ممکن است بر فاصله ای که افراد از هم دارند، اثر دارد.

 

  • موقعیت پاها

 

موقعیت پاها اغلب از صادقانه ترین نشانه های ارتباط محسوب می شوند. جهت پا، نشاندهنده ی آمادگی یا اشتیاق فرد برای حرکت است. توجه کنید زمانی که دو یا چند نفر در حال صحبت کردن هستند،  پاها به کدام سمت قرار دارند. اگر پاها به سمت داخل دایره قرار گرفته باشند، فرد درگیر است. با این حال، اگر یک پا به بیرون دایره متمایل است( درست مانند کسی که یک قدم دورتر می‌رود)، آن موقعیت می‌گوید: ” من آماده ی رفتن هستم و علاقه ای به ادامه ی صحبت ندارم.”

در مجموع، دلایل بسیاری وجود دارد که چرا مردم آن چه را منظورشان هست را بیان نمی کنند. درک تمام کمال معنای هر ارتباطی به معنی گوش دادن صرف نیست. در بیشتر موارد باید به ناگفته ها بیشتر توجه کرد.

اشتراک گذاری
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on telegram
Telegram
Share on email
Email
Share on print
Print
جدیدتربن مطالب
مطالب مرتبط
دیدگاه‌ها

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *