لودینگ

کتاب «در قلمرو وجدان» به چاپ پنجم رسید

 

کتاب «در قلمرو وجدان» تألیف عبدالحسین زرین‌کوب از سوی انتشارات سروش به چاپ پنجم رسید.

 

به گزارش خبرگزاری مهر، چاپ پنجم کتاب «در قلمرو وجدان» تألیف عبدالحسین زرین‌کوب از سوی انتشارات سروش منتشر و روانه بازار نشر شد.

 

عبدالحسین زرین‌کوب (۲۷ اسفند ۱۳۰۱ در بروجرد- ۲۴ شهریور ۱۳۷۸ در تهران)، ادیب، تاریخ‌نگار و منتقد ادبی برجسته‌ای است که آثار او به‌عنوان مرجع عمده در مطالعات تصوف و مولوی‌شناسی شناخته می‌شود. این استاد مبارز در این اثر با مروری بر فرهنگ‌های دینی انسان، عقاید و ادیان و همه آنچه را که به قلمرو وجدان مربوط می‌شود و حاصل فعالیت ذهن و وجدان انسان است به جستجو می‌گیرد و در این جستجو به شرق بیش از غرب نظر دارد. آنچه در حیات دینی و زندگی درونی انسان به قلمرو وجدان مدیون است موضوع اصلی این کتاب است و از اساطیر و مراسم تا عقاید و ادیان، از اخلاق و حکمت تا تصوف و عرفان هر آنچه در جوهر ذات یا در خط سیر تحول و کمال به‌گونه‌ای با حکم وجدان انسانی ارتباط دارد در مسیر این جستجو واقع بوده است و هر جا ضرورت داشته نویسنده به آن پرداخته است.

 

چاپ پنجم این کتاب در ۶۶۴ صفحۀ وزیری گالینگور با شمارگان ۳۰۰ نسخه و قیمت ۱۸۰.۰۰۰ تومان توسط انتشارات سروش در اختیار علاقمندان به مباحث این حوزه قرار گرفته است.

 

 

 

 

 سرمایه، نقد اقتصاد سیاسی

سرمایه-نقد-اقتصاد-سیاسی-کارل-مارکسشامل سه کتاب است: بسط تولید سرمایه، فرایند گردش سرمایه و فرایند کلی تولید سرمایه‌داری… پول است که انسان‌ها و کار آنان را می‌خرد… هرچه بر شمار ماشین‌ها افزوده شود از شمار کارگران و از نسبت سرمایه‌ی در گردش (یعنی دستمزد) به سرمایه‌ی ثابت (ماشین‌ها، تأسیسات و غیره) کاسته می‌شود… هر از چندی، این دور گسسته می‌شود: مغازه‌ها پر و فروشگاه‌ها بسته، رکود و سرانجام ورشکستگی… سود باید میان همه‌ی گرگ‌های گله تقسیم شود… سرمایه‌دار به تاجر، واسطه، بانکدار و مالک تبدیل می‌شود… برده‌ی پول

سرمایه، نقد اقتصاد سیاسی[Das Kapital, Kritik der politischen Oekonomie]. مهم‌ترین اثرکارل مارکس۱(۱۸۱۸-۱۸۸۳)، فیلسوف آلمانی، بنیان‌گذار ماتریالیسم تاریخی. این اثر شامل سه کتاب است. عنوان کتاب نخستین بسط تولید سرمایه است. کتاب نخست تنها بخشی است که به دست خود مارکس نوشته شده است. شش سال پس از انتشار، نخستین ترجمه‌ی فرانسوی آن به اهتمام ژوزف روا۲منتشر شد که به دست خودِ مؤلف تصحیح شده بود. مارکس در معرفی کتاب تذکر زیر را آورده بود: «شیوه‌ی تحلیلی که من در اینجا به کار برده‌ام و پیش از این در مورد مسائل اقتصادی به کار گرفته نشده بود، قرائت نخستین فصل‌ها را مشکل می‌سازد و امکان دارد که خواننده‌ی فرانسوی، که همواره بی‌صبرانه می‌خواهد نتیجه‌گیری کند و به رابطه‌ی اصول کلی با مسائل فوری مورد علاقه‌ی خود پی ببرد، دچار یأس شود، زیرا در آغاز، ادامه‌ی آن ممکن نخواهد بود. این ایرادی است که من نمی‌توانم آن را رفع کنم، مگر اینکه خواننده‌ی علاقه‌مند به حقیقت را از پیش آگاه کرده باشم. برای وصول به دانش، شاهراهی وجود ندارد و فقط کسانی می‌توانند به قله‌های نورانی علم برسند که رنج گذار از کوره‌راه‌های صعب‌العبور را بر خود هموار کرده باشند».

سرمایه، نقد اقتصاد سیاسی [Das Kapital, Kritik der politischen Oekonomie].  کارل مارکس


عنوان‌های کتاب دوم و کتاب سوم به ترتیب عبارت است از: «فرایند گردش سرمایه» و «فرایند کلی تولید سرمایه‌داری». این دو کتاب نتیجه‌ی کاری است کهانگلس۳بر روی یادداشت‌ها و چرک‌نویس‌های مارکس انجام داد. انگلس، به‌ویژه برای کتاب سوم، نه سال وقت صرف کرد و برخی از بخش‌های تحریر نخست مارکس مورد استفاده قرار نگرفت. کتاب‌های دوم و سوم به آلمانی در سال‌های ۱۸۸۵ و ۱۸۹۴ و به فرانسه در سال‌های ۱۹۰۰-۱۹۰۲ به طبع رسید.

کتاب چهارم می‌بایست، چنان‌که مارکس در نظر داشت، مشتمل بر تاریخ انتقادی نظریه‌های موجود درباره‌ی ارزش اضافی باشد. بخشی از دست‌نوشته‌های مارکس در این‌باره، تحت عنوان نظریه‌های مربوط به ارزش اضافی (۱۹۰۴-۱۹۱۰)، به اهتمام کارل کاوتسکی۴به آلمانی و در ترجمه‌ی فرانسه به قلم مولیتور۵با عنوانتاریخ نظریات اقتصادی۶به چاپ رسید. از سرمایه معمولاً فقط کتاب نخست شناخته شده است. اما اگرچه این کتاب مهم‌ترین بخش سرمایه است، تصور کاملی از اندیشه‌ی مارکسیستی را ارائه نمی‌کند. کتاب چنین آغاز می‌شود که در جامعه‌ی سرمایه‌داری، کالا به سبب ارزش اجتماعی آن به حساب نمی‌آید، بلکه کالا به یک شیء انتزاعی و یک بت تبدیل شده است.

به یک معنی، پول «که رابطه‌ی کالایی را با کالاهای دیگر مشخص می‌سازد»، بر روح انسانی استیلا می‌یابد و مانند شیطان او را به وحشت می‌افکند. پول است که انسان‌ها و کار آنان را می‌خرد. نیروی کار، که کالا را به وجود می‌آورد، مانند هرکالای دیگری خرید و فروش می‌شود و با فراموش‌کردن اینکه پشت این کالا مردی با خانواده‌ی خود (یعنی پرولتر) وجود دارد، از قوانین بازار تبعیت می‌کند. پرولتر آزاد است، ولی اگر او نیروی کار خود را نفروشد از گرسنگی خواهد مرد. پرولتر نیروی کار خود را می‌فروشد، اما نیروی کار کیفیتی مشخص است و نمی‌تواند جدا از امور دیگر فروخته شود. به همین دلیل است که وقتی قرارداد میان سرمایه‌دار و کارگر بسته شد، کارگر با تمامی شخصیت و نیازهایش در اختیار دیگری قرار می‌گیرد.

در نظر سرمایه‌دار، پول باید پول بیشتر بیاورد. حتی پولی که به دستمزد تبدیل شده باشد باید چند برابر شود و بدین‌سان نیروی انسانی خریده‌شده، علاوه بر پولی که با آن خرید شده است، ارزشی اضافی نیز به جیب سرمایه‌دار سرازیر می‌کند.

تشکیل ارزش اضافی و استدلال درباره‌ی آن به قرار زیر است: ۱) سرمایه‌دار کارگر را وادار می‌کند تا مدت زمانی بیشتر از آنچه به او دستمزد می‌پردازد کار کند.
۲) «کالا- کار»، به جای اینکه مانند هر کالای دیگر مصرف شود، با مصرف‌شدن، ارزشی بیشتر از ارزشی که نماینده‌ی آن است تولید می‌کند؛ یعنی کار، چیزی بیش از بهای خود به دست می‌دهد که همان ارزش اضافی است و این ارزش اضافی به انحصار سرمایه‌دار درمی‌آید که می‌تواند به یاری آن شرایط خود را بر کارگر تحمیل کند؛
۳) وقتی نتوان به طور مستقیم بر ساعات کار افزود، سرمایه‌دار سعی می‌کند که به طور غیرمستقیم بر آن بیفزاید و این کار با دگرگونی اسلوب فنی انجام می‌گیرد. هرگونه بهبودی در تکنیک تولید به معنای افزایش ساعات کار به‌شمار می‌رود؛ این افزایش تولید و بنابراین، ارزش اضافی را بالا می‌برد.

ملاحظه‌ی اخیر به‌روشنی نشان می‌دهد که در مرحله‌ای از فرایند تولید، یعنی زمانی که سرمایه‌دار دو شیوه‌ی استثمار را به حد اعلای خود پیش می‌برد، مسئله‌ی افزایش ارزش اضافی اساساً به مسئله‌ای فنی تبدیل می‌شود که عبارت است از بهبود وسایل فنی تولید. از این نظر، اختراعات فنی وسیله‌ی بزرگی در دست سرمایه‌داری بوده است. ارزش اضافی به توسط سرمایه‌دار به سرمایه‌ی جدید تبدیل می‌شود و بدین‌سان انباشت به‌وجود می‌آید. این انباشت، با توجه به فرایندی که مارکس مراحل متفاوت آن را تحلیل می‌کند، به تمرکز سرمایه‌ها و تمرکز به طورکلی می‌انجامد تا جایی که سرمایه‌دار گرفتار دور باطلی می‌شود.

سرمایه، نقد اقتصاد سیاسی [Das Kapital, Kritik der politischen Oekonomie]. کارل مارکس


دایره‌ی بسته‌ی نظام سرمایه‌داری به قرار زیر در اندیشه‌ی مارکس خلاصه شده است: در رقابت تولیدی، کمترین قیمت برنده می‌شود؛ کمترین قیمت، حاصل بیشترین بازده کار است و بازده کار با ماشین‌های نیرومند و کارخانه‌های کامل‌تر و بنابراین، سرمایه‌ی بیشتر به دست می‌آید. ضرورت افزایش هرچه بیشتر ماشین‌ها و کارخانه‌ها از همین‌جا ناشی می‌شود، اما هرچه بر شمار ماشین‌ها افزوده شود از شمار کارگران و از نسبت سرمایه‌ی در گردش (یعنی دستمزد) به سرمایه‌ی ثابت (ماشین‌ها، تأسیسات و غیره) کاسته می‌شود. اما ارزش اضافی از سرمایه‌ی در گردش ناشی می‌شود؛ هرقدر نسبت سرمایه‌ی در گردش کمتر باشد، نسبت ارزش اضافی نیز کم خواهد بود (ارزش اضافی می‌تواند به صورت ارزش مطلق افزایش یابد، ولی به صورت ارزش نسبی کاسته شود). مع‌ذلک، بر توده‌ی کارگران بیکار افزوده می‌شود، به‌گونه‌ای که امکانات مصرف کاهش می‌یابد؛ در حالی‌که از سوی دیگر بر میزان کالاهای موجود در بازار افزوده می‌شود.

برای اینکه بیکاران بتوانند بار دیگر مصرف کنند، باید آنان را در بخش‌های جدید صنعت به کار واداشت یا بخش‌های موجود صنعت را توسعه داد. اما، برای این کار سرمایه‌های جدیدی لازم است و سرمایه‌های جدید جز با انباشت نمی‌تواند به‌وجود بیاید و انباشت نیز در گرو افزایش ارزش اضافی است. برای افزایش ارزش نسبی ارزش اضافی باید، با کاستن از قیمت کالاهای مصرفی کارگران، از ارزش دستمزد کاست. اما برای کاستن قیمت کالاها لازم است که با بهبود تکنیک بر میزان بهره‌وری افزود. همچنین برای بهبود تکنیک باید بر ارزش اضافی افزود و قس‌علی‌هذا. بدین‌سان، دور باطل کامل می‌شود. هر از چندی، این دور گسسته می‌شود: مغازه‌ها پر و فروشگاه‌ها بسته می‌شوند و رکود و سرانجام ورشکستگی، اعتصاب و شورش گرسنگان در پی می‌آید. بحران به اوج خود می‌رسد.

این همان دور باطلی است که نظام سرمایه‌داری نمی‌تواند از آن نجات یابد. اما مانند هر نظامی که مبین آن است این حرکت ادواری دارای نقطه‌ی آغازی است. سرمایه‌داری روزی به وجود آمد که انباشت زاده شد، این انباشت همان گناه نخستین اقتصاد سیاسی است. نخستین انباشت سرمایه حاصل مصادره‌ی مالکیت خصوصی ناشی از کار است. از آن پس، شکل جدیدی از مصادره وجود دارد که مصادره‌ی سرمایه‌ی پایین‌تر است که گروهی از کارگران را استثمار می‌کند. هر سرمایه‌داری سرمایه‌داران دیگری را کشته است و خود نیز به دست سرمایه‌داری بزرگتر از خود کشته خواهد شد.

این فرایند دارای چنان ابعادی است که در یک زمان معین عده‌ی سرمایه‌داران چنان کاهش می‌یابد که توده‌ی بینوایان برای آنان خطری ایجاد می‌کنند، زیرا این توده متشکل می‌شود و با اتحاد به شورش دست می‌زنند. تحول قهری مکانیسم سرمایه‌داری، که این توده‌ی مخالفان را ایجاد می‌کند، جز این نیست. در واقع، انحصار سرمایه مانعی در راه روش‌های تولیدی است که بر اثر سرمایه‌داری به وجود آمده است. تمرکز وسایل تولیدی و اجتماعی‌شدن کار تا جایی بسط می‌یابد که با ساختار سرمایه‌داری تعارض پیدا می‌کند، تمرکز و اجتماعی‌شدن از ساختار سرمایه‌داری ناشی می‌شود و با توجه به آن تعین می‌یابد. در اینجا، می‌توان اصل تحول‌گرایانه‌ی ماتریالیسم تاریخی را ملاحظه کرد (انتقاد از فضای سیاسی). ساختار به روساخت تبدیل می‌شود و باید درهم فرو ریزد. پایان مالکیت سرمایه‌داری نزدیک است و سلب مالکیت‌کنندگان سلب مالکیت خواهند شد.

کتاب دومبا موشکافی به توصیف شیوه‌ی عملکرد بازار می‌پردازد که خودِ سرمایه‌داران، اگر برای کاهش خطرهای نوسانات بازار همدیگر را یاری نرسانند و به تأسیس بانک‌ها و اتخاذ تدابیر امنیتی اقدام نکنند، برده‌ی آن خواهند بود. بدین‌ترتیب، پدیدارهای بی‌نظم سرانجام نظم پیدا می‌کند و سرمایه می‌تواند در قلمرو خاص خود در امنیت زندگی کند. مع‌ذلک، مکانیسم پیچیده‌تر می‌شود و سرمایه‌دار، با به‌دست‌آوردن بیشترین ارزش اضافی از فعالیت خود، وظایف جدیدی به عهده می‌گیرد. سرمایه‌دار به تاجر، واسطه، بانکدار و مالک تبدیل می‌شود. او شمار بسیاری از افراد را به یاری می‌طلبد و اینان با طلب‌کردن بخشی از سرمایه به سرمایه کمک می‌کنند تا بتواند به سود خود دست یابد. از این‌پس، سود باید میان همه‌ی گرگ‌های گله تقسیم شود. سود، به نوعی، با توجه به بازی مکانیسم سرمایه‌داری تقسیم و توزیع می‌شود. اقتصاد کلاسیک نیز متوجه شده بود که سرمایه‌های به‌کارگرفته‌شده در متنوع‌ترین کارگاه‌ها، در یک کشور و در یک زمان، سودی مساوی می‌دهد.

عادت‌واره هگلی و سیطره لیبرال‌ها بر فضای روشنفکری ایران معاصر

دومین چاپ «روشنفکران ایرانی و سنت» نوشته علی علی حسینی توسط انتشارات دانشگاه مفید منتشر شد. به باور نویسنده عادت‌واره هگلی و لیبرال اندیشه و سیاست ایران معاصر را تحت تاثیر خود قرار داده است.

به گزارش خبرنگار مهر، انتشارات دانشگاه مفید دومین چاپ کتاب «روشنفکران ایرانی و سنت؛ بررسی عادت واره‌های چپ و هگلی» نوشته علی علی حسینی، عضو هیأت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه اصفهان را با شمارگان ۳۰۰ نسخه، ۳۳۶ صفحه و بهای ۵۶ هزار تومان منتشر کرد. چاپ نخست این کتاب سال ۱۳۹۸ با شمارگان ۳۰۰ نسخه و بهای ۴۸ هزار تومان منتر شده بود.

بحث درباره نسبت میان سنت و مدرنیته یا تجدد یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های روشنفکران ایرانی از دوران مشروطه تا به امروز است و ما اکنون دانش‌های مهمی چون «غرب شناسی» بومی را مدیون همین بحث‌های روشنفکران ایرانی هستیم. در این زمینه تاکنون مکتوبات و پژوهش‌های بسیاری منتشر شده است، اما آنچه تاکنون مورد غفلت قرار گرفته بود رویکرد بزرگان اندیشه چپ و همچنین متفکران ادامه دهنده سنت هگلی نسبت به «مسئله» مدرنیته در ایران است. این خلأ به ویژه در حوزه سیاست خود را بیش از پیش نشان می‌دهد، چرا که دولت مدرن و مفاهیم وابسته به آن از جمله آزادی، انتخابات، مجلس شورا، قانون و… همه از جانب روشنفکران متعلق به جناح راست و لیبرال در ایران مطرح شده است.

دغدغه اصلی کتاب «روشنفکران ایران و سنت» همانطور که از نام آن پیداست بحث پیرامون این سوالات است که روشنفکران معاصر ایران چه دیدگاهی نسبت به «سنت» داشته و دارند؟ چرا و چگونه به چنین دیدگاهی رسیده‌اند؟ نویسنده دو رویکرد فکری مهم یا به تعبیر بوردیو دو عادت واره چپ و هگلی را به عنوان شاخص‌ترین جریان‌های روشنفکری معاصر جهت بررسی مفهوم سنت نزد آنها انتخاب کرده است.

این دو جریان فکری نقش زیادی را در فعال کردن سپهر، بنیاد اندیشه در ایران داشته‌اند، از سوی دیگر این دو عادت واره به بحث سنت در ایران توجه ویژه‌ای داشته تا بر مبنای آن بتوانند تا کهنه را از نو تفکیک کرده و شرایط گذار از قدیم به جدید و از سنت به تجدد را توضیح دهند.

نویسنده در این کتاب از میان متفکران چپ به چهره‌هایی چون تقی ارانی و احسان طبری پرداخته و از اندیشمندان هگلی به تحلیل حمید عنایت و سیدجواد طباطبایی می‌پردازد.

کتاب شامل پنج فصل است. علی علی حسینی در فصل نخست ذیل طرح رویکرد پژوهشی خود مباحثی چون «شیوه تعاملی بوردیو»، «سوبژکتیویسم و تحلیل مفهوم سنت»، «ابژکتیویسم و نقش عوامل بیرونی در تحلیل مفهوم سنت»، «نابسندگی رویکردهای یک جانبه‌نگر در تحلیل مفاهیم»، «سو / ابژکتیویسم» الگویی نظری برای بررسی مفهوم سنت در ایران»، «عادت‌واره‌ی روشنفکری»، «روشنفکری و میدان؛ نسبت اندیشه با شرایط اجتماعی»، «اندیشه: محصول عادت‌واره و میدان روشنفکری»، «روشنفکران و تفاوت‌های ناگزیر»، «روشنفکران ایرانی و برساختگی مفهوم سنت» و «عادت واره‌های چپ و هگلی و تعابیر مختلف از سنت در ایران معاصر» و… را مطرح کرده است.

«عادت واره چپ و سنت در ایران معاصر» عنوان فصل دوم کتاب است. نویسنده در این فصل ضمن بحث درباره پیشینه اندیشه چپ در ایران و ارائه تاریخچه مختصری از آن مباحثی چون «مارکسیسم روسی در ایران»، «اندیشه‌های چپ اروپایی در ایران»، «حزب توده و ترویج مارکسیسم روسی در ایران»، «مبانی عادت‌واره چپ»، «الگوی تئوریک عادت واره چپ»، «عادت واره چپ و بازتاب در اجتماع» و… پرداخته است. علی حسینی در این فصل به معرفی مختصر زندگی، آرا و اندیشه‌های تقی ارانی و احسان طبری به عنوان مهم‌ترین نمایندگان اندیشه چپ در ایران نیز پرداخته و تحلیلی نیز از قواعد دیالکتیک ارائه می‌دهد.

فصل سوم کتاب به «عادت واره چپ و سنت در میدان‌های مختلف در ایران معاصر» اختصاص پیدا کرده است. در این فصل مباحثی چون «مشکلات عادت‌واره چپ نسبت به سنت در ایران»، «تاریخ، عرصه جدال کهنه و نو»، «نقد توأمان سنت و سرمایه داری»، «ویژگی‌های نظام نو»، «نقد گذشته از چشم انداز آینده»، «انهدام نظام کهنه و تأسیس نظام نو»، «مواجهه سنت با ترقی و تجدد در ایران» و… طرح شده است.

نویسنده در این فصل «سرمایه‌های عادت واره چپ در ایران» را در مواردی چون «طبقه و مبارزه طبقاتی»، «حزب، تشکیلات و سازمان»، «آموزش، آگاهی و بینش» و «عمل و پراتیک اجتماعی» بحث کرده است. او همچنین مباحث تحلیلی جذابی را نیز از رویکرد چپ در میدان‌های مختلفی چون سیاست (اعم از سلطنت، قدرت مطلقه، استبداد)، باور و نقش دوگانه دین، دانش (تقابل دانش‌های سنتی با علم جدید)، فرهنگ (ضرورت همراهی با فرهنگ جهانی)، میدان اجتماعی (عرصه ظهور تضاد جامعه سنتی با فرماسیون سرمایه‌داری)، اقتصاد (بازار، فئودالیسم، مالکیت و شیوه تولید) ارائه داده است.

«عادت واره هگلی و سنّت در ایران معاصر» عنوان فصل چهارم کتاب است. در این فصل آرا و اندیشه‌های زنده‌یاد حمید عنایت و سید جواد طباطبایی به عنوان نمایندگان عادت واره یا رویکرد هگلی معرفی شده است. نویسنده در این فصل به طرح این مباحث پرداخته است: «پیشینه چشم انداز هگلی در ایران»، «عادت‌واره هگلی»، «طباطبایی و اتخاذ چارچوب هگلی»، «ضرورت تأمل فلسفی و توجه فلسفی به تاریخ»، «اعتقاد به تاریخ جهانی و کلی»، «تقسیم تاریخ به دوران قدیم، گذار و جدید»، «سیطره جهانی منطق اندیشه غربی»، «عقلانیت غربی، عقلانیت معیار» و «تعمیم تجربه غرب به ایران».

نویسنده در فصل پنجم کتاب با عنوان «عادت واره هگلی و میدان فرهنگ و سیاست» این مباحث را مطرح کرده است: «عادات واره هگلی و میدان فرهنگ و شناخت»، «اولویت فلسفه بر جامعه‌شناسی در میدان شناخت»، «جدال قدما و متاخرین؛ بحثی در میدان شناخت»، «دوگانه سنت و تجدد در میدان شناخت»، «عادت‌واره هگلی و تمایز شناخت دینی از شناخت عقلی»، «دارالعلم / دانشگاه، تقابل دوگونه شناخت قدیم و جدید»، «دانشگاه، مولد دانش جدید»، «عادت‌واره هگلی و میدان سیاست و اجتماع»، «گذار از رابطه سیاسی خدایگان و بنده به سوی رابطه دموکراتیک»، «نسبت الگوی خدایگان و بنده با دین»، «کمال عقل، پایانِ بندگی و پایان تاریخ»، «شکل‌گیری مفاهیم جدید و تحول در نگاه به سیاست» و «دولت حافظ مصلحت عمومی».

نویسنده در بخشی از مقدمه خود بر این کتاب نوشته است: «اگر اندیشه‌های چپ در دوره مشروطه و پهلوی‌ها بویژه پهلوی اول بسیار فعال بودند اما تقریباً از پهلوی دوم و به ویژه از دوره جمهوری اسلامی، اندیشه‌های هگلی و لیبرال در ایران، فضاهای روشنفکری ما را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. اگر چپ‌ها از یک نوع «کهنه و نو» با تحلیل مارکسیستی و پوزیتیویستی صحبت می‌کنند، هگلی‌ها از گونه دیگری از کهنه و نو سخن می‌گویند ولی وجه مشترک هر دو این است که گذار از سنت به امر نوپدید را ناگزیر می‌دانند.»

کتاب «در قلمرو وجدان» به چاپ پنجم رسید

کتاب «در قلمرو وجدان» تألیف عبدالحسین زرین‌کوب از سوی انتشارات سروش به چاپ پنجم رسید.

به گزارش خبرگزاری مهر، چاپ پنجم کتاب «در قلمرو وجدان» تألیف عبدالحسین زرین‌کوب از سوی انتشارات سروش منتشر و روانه بازار نشر شد.

عبدالحسین زرین‌کوب (۲۷ اسفند ۱۳۰۱ در بروجرد- ۲۴ شهریور ۱۳۷۸ در تهران)، ادیب، تاریخ‌نگار و منتقد ادبی برجسته‌ای است که آثار او به‌عنوان مرجع عمده در مطالعات تصوف و مولوی‌شناسی شناخته می‌شود. این استاد مبارز در این اثر با مروری بر فرهنگ‌های دینی انسان، عقاید و ادیان و همه آنچه را که به قلمرو وجدان مربوط می‌شود و حاصل فعالیت ذهن و وجدان انسان است به جستجو می‌گیرد و در این جستجو به شرق بیش از غرب نظر دارد. آنچه در حیات دینی و زندگی درونی انسان به قلمرو وجدان مدیون است موضوع اصلی این کتاب است و از اساطیر و مراسم تا عقاید و ادیان، از اخلاق و حکمت تا تصوف و عرفان هر آنچه در جوهر ذات یا در خط سیر تحول و کمال به‌گونه‌ای با حکم وجدان انسانی ارتباط دارد در مسیر این جستجو واقع بوده است و هر جا ضرورت داشته نویسنده به آن پرداخته است.

چاپ پنجم این کتاب در ۶۶۴ صفحۀ وزیری گالینگور با شمارگان ۳۰۰ نسخه و قیمت ۱۸۰.۰۰۰ تومان توسط انتشارات سروش در اختیار علاقمندان به مباحث این حوزه قرار گرفته است.

اشتراک گذاری
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on telegram
Telegram
Share on email
Email
Share on print
Print
جدیدتربن مطالب
مطالب مرتبط
دیدگاه‌ها

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *