لودینگ

تازه های نشر!

معرفی کتاب

تازه های نشر!

چالش رواقی یا راهنمای فلسفی برای دستیابی به استقامت و آرامش

این کتاب تمرینی است برای چیزی که می‌توان رواقی گری قرن بیست و یکمی نامیدش. در این کتاب نویسنده پند و اندرزهای فیلسوفان رواقی قرن نخست میلادی را با تحقیقات روانشناسان قرن بیست و یکمی در هم آمیخته است.

ویلیام اروین [William Braxton Irvine] فیلسوف در کتاب «چالش رواقی» [The stoic challenge : a philosopher's guide to becoming tougher, calmer, and more resilient]

ویلیام اروین [William Braxton Irvine] فیلسوف در کتاب «چالش رواقی» [The stoic challenge : a philosopher’s guide to becoming tougher, calmer, and more resilient] کاربردی نشان می‌دهد که خردورزی‌های فیلسوفان رواقی سده‌ها پیش می‌تواند ما را در مواجهه با فشارهای گوناگون زندگی امروزه یاری کند. کتاب «چالش رواقی» به نحوی منحصر به فرد، بینش‌های رواقیان باستان نظیر مارکوس اورلیوس، سنکا و اپیکتتوس را با تکنیک‌های روان‌‌شناختی معاصر، نظیر اثر لنگر انداختن تلفیق می‌کند. نتیجه آن که «راهبرد آزمون رواقی» ساده و نوین نویسنده به ما می‌آموزد که چگونه واکنش‌های عاطفی خود را نسبت به موانع زندگی، به شکلی عمیق تغییر دهیم. بدین سان، نه تنها بر این موانع چیره می‌شویم بلکه از آنها بهره می‌بریم.

مولف معتقد است، «نباید رواقیان را افرادی عبوس پنداشت، آنان خوش‌بینانی همیشگی بودند که توانایی ژرفی در برداشت مثبت از رویدادهای زندگی داشتند. به جای آنکه در مواجهه با موانع و مشکلات دچار ناامیدی و خشم شوند، از حل و فصل موفقیت آمیز آنها احساس خشنودی بسیار می‌کردند.»

این کتاب تمرینی است برای چیزی که می‌توان رواقی گری قرن بیست و یکمی نامیدش. در این کتاب نویسنده پند و اندرزهای فیلسوفان رواقی قرن نخست میلادی را با تحقیقات روانشناسان قرن بیست و یکمی در هم آمیخته است.

مولف معتقد است که برخی از دانشگاهیان از این کار او خواهند رنجید، چون آنان مکتب رواقی را یادگاری گرانبها از دوران باستان می‌دانند، مثل چیزی که درون جعبه‌ای به دقت مهر و موم شده نگهداری می‌شود تا بدون تماس با آن فقط بتوان نگاهش کرد. در مقابل نویسنده کتاب به این مکتب همچون ابزاری می‌نگرد که گرچه به واسطه گذر زمان نیاز به جلا دادن دارد نه تنها هنوز هم مفید است بلکه می‌تواند تاثیر بسیار نافعی بر زندگی‌های مدرن داشته باشد.

نویسنده یادآور می‌شود که احتمالا رواقیان باستان با این به روزرسانی عقایدشان از سوی نویسنده مخالفتی نمی‌کردند. به ویژه سنکا از کارش پشتیبانی می‌کرد آخر او بود که می‌گفت: «من هرگز خود را به یکی از بزرگان رواقی مقید نمی‌کنم. من هم حق دارم عقاید خودم را شکل دهم.»

ادعای نویسنده کتاب این نیست که او هم بینش‌های رواقی ژرفی را که سنکا داشته، دارد بلکه سخنش این است که چیزهایی در اختیارش است که در دسترس او نبوده یعنی بینش حاصل از دستاوردها هنگام کاوش و شرح راهبرد آزمون رواقی در مواجهه با مشکلات بیان می‌شود.

مولف در این کتاب کار را با شرح نوع مشکلاتی آغاز می‌کند که بیشتر در معرضشان هستیم و بعد به شیوه پاسخ به آن مشکلات می‌پردازد. گرچه بسیاری از افراد در مواجهه با مشکلات سرخورده، خشمگین، مضطرب یا حتی دلسرد می‌شوند، دیگرانی هم هستند که آنها را می‌پذیرند و آرامششان را از کف نمی‌دهند. چظور این دسته اخیر چنین می‌کنند؟ آیا ما می‌توانیم مثل آنها عمل کنیم.

مولف کتاب در ادامه روان‌شناسی مشکلات را بررسی می‌کند و به این سوال پاسخ می‌دهد که چرا مشکلات چنین تاثیرات هیجانی بر ما دارند؟ در ادامه هم نشان می‌دهد که چطور به جای اینکه به مشکلات پیش رویمان صرفا به چشم رویدادهایی ناخوشایند بنگریم، می‌توانیم آن‌ها را همچون آزمون‌هایی برای سنجش انعطاف‌پذیری و مهارتمان تلقی و قالب‌بندی کنیم. انجام دادن این کار تاثیری ژرف بر چگونگی واکنشمان به مشکلات دارد به جای آنکه در مواجهه با مشکلات دچار خشم و اضطراب شویم از این که مشتاقانه به حسابشان می‌رسیم به وجد می‌آییم. در آخر نیز نویسنده کتاب نشان می‌دهد که چگونه استفاده از راهبرد آزمون رواقی علاوه بر کمک به پیشبرد بهتر روزهایمان کمک می‌کند تا زندگانی خوب و نیز مرگی خوب هنگام ترک جهان داشته باشیم.

کتاب «چالش رواقی» با عنوان فرعی راهنمای فلسفی برای دستیابی به استقامت، آرامش و انعطاف‌پذیری بیشتر نوشته ویلیام اروین به ترجمه محمد یوسفی با شمارگان هزار و ۱۰۰ نسخه در ۱۸۴ صفحه به بهای ۳۷ هزار تومان از سوی نشر ققنوس روانه بازار نشر شده است.

کتاب «مبانی مطالعات تلویزیون» منتشر شد

توبی میلر در این اثر پدیده‌ای به نام «تلویزیون» را برای کسانی که تازه می‌خواهند وارد انواع حرفه‌های مرتبط با آن شوند، توصیف می‌کند.
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) کتابی که پیش رو دارید برگردان فارسی کتاب the BASICS:TELEVISION STUDIES نوشته توبی میلر در باب مطالعه تلویزیون است.مترجم در بخشی از پیشگفتار این اثر می‌نویسد: ترجمه اثر حاضر در سال ۱۳۹۱ در اداره کل آموزش و پژوهش سیما آغاز و در اوایل تابستان ۱۳۹۲به پایان رسید. در ادامه با تغییراتی که در ساختار سازمان صدا و سیما و مدیریت اداره کل آموزش و پژوهش سیما پدید آمد، روند ارزیابی و اصلاحات کار با وقفه مواجه شد. این وقفه با ادامه تحصیل اینجانب در کشور فرانسه همزمان گشت و فرایند اصلاح و چاپ این کتاب را تا به امروز به تاخیر انداخت. سرانجام در سفری که مترجم تابستان ۱۳۹۹ به تهران داشت، فرصتی فراهم آمد تا این اثر مورد بازنگری قرارگرفته و در جریان چاپ قرار گیرد.

اگرچه چاپ ترجمه فارسی این اثر سال‌ها طول کشید؛ اما همچنان دارای مطالب ارزشمند و ناگفته‌هایی به زبان فارسی است که امید است برای خوانندگان و علاقه‌مندان حوزه تلویزیون سودمند باشد. در این اثر توبی میلر پدیده‌ای به نام «تلویزیون» را برای کسانی که تازه می‌خواهند وارد انواع حرفه‌های مرتبط با آن شوند توصیف می‌کند. زبان نویسنده اصلی نسبتاً مردمی و کمتر تخصصی است تا بتواند مطالب پیچیده را آسان بیان کند. همچنین در نگارش این اثر از زبانی مشابه زبان محاوره‌ای بهره برده است تا شاید اثر کمتر خسته کننده باشد و بیشتر شبیه گفتگوی یک دوست با شما به نظر آید.

 کتاب «مبانی مطالعات تلویزیون» منتشر شد

گفتنی است ترجمه این کتاب را در دوران سربازی‌ام انجام داده‌ام (زمستان ۱۳۹۱ و بهار ۱۳۹۲). در آن دوران چیز زیادی از زبان فرانسه نمی‌دانستم، در کلاس‌های بازیگری شرکت نکرده بودم (سال تحصیلی ۴-۱۳۹۳ رفتم)، دوره گویندگی را نگذرانده بودم (سال ۱۳۹۵ رفتم). اگر می‌خواستم این کتاب را دوباره از نو پس از هفت سال ترجمه کنم، بدیهی است که با توجه به تجربه‌ها و دوره‌های آموزشی که گذرانده‌ام، ترجمه تغییراتی می‌کرد. با این حال پیش از این که این نسخه چاپ شود، یکبار به صورت گذرا متن آن را خوانده و اصلاحاتی روی آن انجام دادم. خواهشمندم اگر در جایی اشکالاتی در ترجمه می‌بینید، بنا را بر دانش و تجربه کمتر این حقیر در زمان ترجمه این کار در هفت سال پیش بگذارید.

اکنون می‌دانم ترجمه ترکیبی از دانش و هنر است. مترجم میکروفونی می‌شود که از طریق آن صدای نویسنده به مخاطبانی که زبان و فرهنگی متفاوت دارند، می‌رسد. شخصاً در این دوران از زندگی‌ام بیشتر پیرو پارادایم‌های مطالعات ترجمه توصیفی و فرهنگی هستم. با دیدگاه‌های گذشته در پارادایم برابری  که به دنبال بدجلوه دادن مترجمان(در بحث‌هایی تکراری و تاریخ‌گذشته‌ای چون وفاداری و غیره) بودند چندان سازگاری ندارم. ترجمه اثری دسته اول با هویتی نوین است، نه اثری دسته دوم و کم‌ارزش‌تر از اثری که از آن اقتباس شده. به قول گیدیون  توری ، راه ارزیابی درست ترجمه صرفاً مقایسه آن با اثری که از آن اقتباس شده است، نیست.

به گفته آنتوان برمان، نویسندگان خارجی مسافرانی از دیاری دور‌دست هستند که ما با ترجمه اثرشان، به آنان اجازه می‌دهیم که وارد میهمانخانه (فرهنگ) ما شوند. هر مسافر سبک پوشش، رفتار و گفتار منحصر به فرد خودش را دارد و باید ویژگی‌هایش در این جا مشخص باشد. اما این میهمانخانه ماست و آنها مسافران ما هستند. پس ما امکان حضور آنها را در فرهنگ خودمان و طبق قوانین میهمانخانه خودمان خواهیم داد.

 کتاب «مبانی مطالعات تلویزیون» نوشته توبی میلر به ترجمه سیدمحمدحسین موسوی نسب در ۴۱۷ صفحه به قیمت ۱۲۰ هزار تومان از سوی نشر امین نگار با همکاری اداره کل پژوهش سیما منتشر شده است.

«به حساب تاریخ»؛ کتابی که مشابهت بشر تاریخ معاصر را با نیاکانمان نشان می‌دهد

کتاب «به حساب تاریخ: ۳۴۹۵ عدد ضروری برای توضیح تاریخ و اقتصاد جهان» جامع‌ترین منبع اطلاعات درباره تاریخ بشر است که تاکنون در یک جا جمع‌آوری شده است. این کتاب نشان می‌دهد ما چقدر با اجدادمان و همچنین با سایر نوع بشر معاصرمان نزدیکی و مشابهت داریم.
خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- طاهره مهری مالفجانی: کتاب «به حساب تاریخ: ۳۴۹۵ عدد ضروری برای توضیح تاریخ و اقتصاد جهان» با دیده کمّی به خط سیر جمعی تحول ما انسان‌ها می‌نگرد و پشت قصه گذرای درگیری‌ها و حاکمان، به دنبال قاعده‌هایی در ابعاد بزرگ است و در عین حال سعی می‌کند مسایل جامانده از ترندهای عمومی را هم مورد توجه قرار بدهد.جو گالدی و دیوید آرمیتاژ دو تاریخ‌نگار مطرح در کتاب خود با عنوان «مانیفست تاریخ» آورده‌اند: «در میان بحران کوتاه‌مدت‌گرایی که جهان ما دچارش است، نیاز داریم به جایی مراجعه کنیم که اطلاعاتی درباره مناسبات گذشته و آینده‌مان ارایه بدهد.» و کتاب «به حساب تاریخ: ۳۴۹۵ عدد ضروری برای توضیح تاریخ و اقتصاد جهان» از داده‌های عظیم تاریخی که منبعی بی پایان برای تامین همین نیاز است.»

بانک داده‌های تاریخ جهان (سشات) در سال ۲۰۱۱ میلادی و با هدف درازمدتِ جمع‌آوری و طبقه‌بندی اطلاعات معتبر و دست‌یافتنی درباره گذشته بشر تاسیس شد. نام سِشات از الهه مصری نوشتن و ثبت گرفته شده است و گروه بزرگ و بین‌المللی از تاریخ‌نگاران، باستانشناسان، مردم‌شناسان و بسیاری از متخصصان دیگر در چارچوب آن با یکدیگر همکاری می‌کنند.

این منبع به شکل اجتناب‌ناپذیری ناکامل و به صورت دائمی در معرض به روز شدن است؛ اما این ادعا را هم دارد که جامع‌ترین منبع اطلاعات درباره تاریخ بشر است که تاکنون در یک جا جمع‌آوری شده است. اطلاعات اقتصادی که امروزه در اختیار داریم، برای امتحان کردن فرضیه‌ها درباره تحول روز به روز نظام‌های اقتصادی به کار گرفته می‌شوند و داده‌های اقتصادی گذشته نیز به شیوه مشابهی برای امتحان کردن فرضیه‌ها درباره اوج‌گیری، عملکرد و سقوط جوامع در سراسر جهان کاربرد دارند.

«به حساب تاریخ»؛ کتابی که مشابهت بشر تاریخ معاصر را با نیاکانمان نشان می‌دهد

به عنوان مثال، چه چیزی باعث می‌شود حکومت‌ها توسعه یابند و توانایی گسترش خود را داشته باشند؟ چرا برخی جوامع سطوح بالای رشد و رفاه را تجربه می‌کنند؛ اما برای بقیه جوامع این اتفاق نمی‌افتد؟ جمعیت، جنگ و تکنولوژی چه نقشی در تکامل نهادهای اجتماعی ایفا می‌کنند؟ تنها راه برای پاسخ دادن به چنین پرسش‌هایی این است که آن‌ها را با داده‌های تاریخی موجود بیازماییم. کتاب حاضر با جمع‌آوری داده‌ها و روش نکردن برخی ترندها و الگوهای مهم در این داده‌ها سعی کرده از زاویه‌ای جدید به گذشته بنگرد.

مثلا یکی از نقاط خوب برای شروع، جوامع کشاورزی غرب آسیا در دوره نئولیتیک (نوسنگی) در حدود ۱۰ هزار سال پیش هستند و این روند را می‌توان تا قرن نوزدهم میلادی پیش برد. دوره نئولیتیک (نوسنگی) در بسیاری از مناطق جهان به عنوان توصیفی دیگر برای دوره انقلاب کشاورزی به شمار می‌رود؛ دوره مهمی که بشر تصمیم گرفت سکونتگاه دائمی داشته باشد و جوامع مشخصی را در اطراف آن بسازد. همچنین یکی از پرسش‌های کتاب این است که چگونه نوآوری‌های مهم اداری و تکنولوژیکی در جهان پراکنده شدند و چه تاثیری روی حکومت‌ها و بقای آن‌ها گذاشتند.

علت آنکه در این کتاب به قرن بیستم و پس از آن پرداخته نمی‌شود این است که اطلاعات درباره این دوران به سهولت قابل دسترس است؛ در حالی که درباره دوره‌های قبل‌تر (دوره پیشاصنعتی) این طور نیست. با این حال، اطلاعات درباره برخی جوامع در قرون نوزدهم و بیستم میلادی نیز تا پایان کتاب برای مقایسه داده‌ها ارایه شده است. روش ارایه اطلاعات در این کتاب شاید برای خوانندگان کتاب‌های جیبی «جهان به روایت عدد» اکونومیست که سالانه به روز می‌شود، آشنا باشد.

معیارهایی مثل بزرگی جوامع، میزان جمعیت و امید به زندگی در آن‌ها تقریبا مسیری مستقیم از دوران باستان تا امروز را برای تحلیل و بررسی داده‌ها فراهم می‌کند. اما اطلاعات غیر عمومی‌تر و روشنگری که نقطه تشخیص و تفریق بین جوامع مختلف گذشته هستند نیز در این کتاب بررسی شده‌اند؛ اطلاعاتی مثل تکنولوژی‌های موجود در کشاورزی و متالورژی، نظام‌های مالیاتی، عملکرد نهادهای حاکم و چگونگی تامین کالاهای عمومی در جوامع مختلف.

در پایان کتاب، هر یک از این داده‌ها به شکل جدول مقایسه‌ای و با تقسیم به دوره‌های باستان، قرون وسطی، مدرن اولیه و مدرن نیز جمع‌بندی و ارایه شده‌اند. همچنین روند پراکندگی جغرافیایی فن‌آوری‌های مهم و نهادهای اجتماعی-از شکل‌گیری سواره نظام گرفته تا ضرب سکه- در این کتاب بررسی شده‌اند.

هر یک از جوامع بررسی شده در این کتاب، ابتدا به شکل پایه‌ای معرفی شده‌اند و سپس مجموعه‌ای مشترک از شاخص‌ها در مورد هر یک از آن‌ها بررسی شده است. آنچه کتاب «به حساب تاریخ: ۳۴۹۵ عدد ضروری برای توضیح تاریخ و اقتصاد جهان» می‌بینید در واقع نشان می‌دهد بشر در ۱۰ هزار سال گذشته تا چه حد به عنوان یک گونه پیشرفت کرده است.

نویسندگان در کتاب «به حساب تاریخ» از جوامع شکارچی-گردآور به نخستین سکونتگاه‌ها و نخستین حکومت‌های باستانی که پادشاه-خدایان بر آن‌ها حکم می‌راندند، رسیده‌ و سپس راه خود را به سمت دولت‌ شهرهای مدرن که صدها میلیون نفر ساکنشان هستند و هزاران فناوری در آن‌ها شکل گرفته است، ادامه داده‌اند.

از سوی دیگر، این کتاب نشان می‌دهد ما چقدر با اجدادمان و همچنین با سایر نوع بشر معاصرمان نزدیکی و مشابهت داریم. همه ما به سازماندهی و وحدت اجتماعی در میان جمعیت‌های بزرگ و متنوع نیازمندیم. همه ما به نوآوری برای بقا در فضای فیزیکی و اجتماعی اطراف خود نیازمندیم. همه ما نیاز داریم برای مقابله با بلایای طبیعی از تجربیات دیگران بیاموزیم و با همسایگان تعامل داشته باشیم؛ حتی اگر آن‌ها مقاصدشان کاملا نیک نباشد.

کلمه یونانی هیستوریا که کلمه انگلیسی history به معنای تاریخ از آن گرفته شده است، به معنای «قضاوت» بوده است. تاریخ بر اساس قضاوت تاریخ‌نگار و قدرت کارفرما (یا حکومت) می‌تواند به شکل‌های مختلفی ثبت و ضبط شود. بر این اساس، تعجبی ندارد که برخی جوامع باستانی جهان به عنوان جوامع عقب مانده و بی تاریخ شهرت پیدا کرده‌اند؛ چون تاریخ آن‌ها به جای آن‌که توسط خودشان نوشته شود، توسط غیربومیان روایت شده است. آنجا که پای اثبات توانایی‌ها به میان می‌آید، همواره به تلاش داخلی برای ارایه تصویر درست از خود به دیگران نیاز است.

از سوی دیگر، همین مسله «روایت» هم بُعد جالب دیگری از قضیه تاریخ است. تا زمانی که ثبت حوادث گذشته به صورت قصه‌گونه و روایتی (معنای دیگر هیستوری) انجام می‌گیرد، برخی داده‌ها و روندها که می‌توانسته‌اند اهمیت زیادی هم در تحلیل نهایی داشته باشند، کنار گذاشته می‌شوند. اینجاست که باید ارقام و علم آمار را وارد کرد. تا زمانی که آمار نسبتا معتبر درباره گذشته ملل و سرزمین‌ها وجود داشته باشد، می‌توان جلوی روایت‌های پیشداورانه تاریخی درباره آن‌ها را گرفت. آمار و ارقام این قدرت را دارند که به تحلیل‌گر (از هر طیف فکری یا از هر کشوری که باشد) نشان بدهند که در هر دوره تاریخی کدام سرزمین‌ها بهتر اداره می‌شدند، کدام‌ها جمعیت بیشتری داشتند و کدامیک با دیوان‌سالاری توانستند به نحوه اداره سرزمین خود نظم بدهند.

حتی بررسی فراز و فرودهای هر سرزمین در طول تاریخ نیز با توسل به آمار و ارقام آسان‌تر می‌شود. در همین جهان امروز، رسانه‌ها از زوال برخی کشورها صحبت می‌کنند یا سرنوشت آن‌ها را نابودی می‌دانند؛ اما وقتی پای آمار و ارقام به بحث باز می‌شود، همه چیز تغییر می‌کند. برخی از همین کشورها جمعیت جوان و پویای کار دارند، اقتصادشان به شکل غیررسمی کار می‌کند و بنابراین قابلیت آن را دارند که آینده متفاوتی را نسبت به آنچه رسانه‌ها یا سیاستمداران از کشورهای دیگر برایشان در نظر گرفته‌اند برای خود بسازند. در واقع اگر پیشداوری‌ها یا سوگیری‌های سیاسی در کار نبود، صحبت از زوال این کشورها نیز به میان نمی‌آمد.

در مورد داده‌های تاریخی نیز همین رویکرد را می‌توان پیاده کرد. ما به ارقام اطمینان می‌کنیم چون آن‌ها را راهی علمی و معتبر برای تحلیل جهان می‌دانیم. پس به صورت خود به خود، جای کمتری را به پیشداوری در ذهنمان اختصاص خواهیم داد. اما نکته اینجاست که در جهان امروز، بحث تاریخ به کلاس‌های علوم انسانی و مباحث بی سرانجام درباره مرزکشی‌ها و دشمنی‌ها محدود شده است و منابع لایزال تاریخی که می‌توانند رشد و توسعه جوامع امروزی ما را تا حدی تامین کنند، مورد بی‌توجهی قرار گرفته‌اند.

در همین ایران خودمان که مأمن امپراتوری‌های پیچیده و بزرگی مثل هخامنشیان و ساسانیان و… بوده است، داده‌های تمدنی و تکنولوژیکی عظیمی از جوامع گذشته در قلب این سرزمین به جا مانده است که شاید واضح‌ترین نمودهایش را بتوان در معماری‌های پیچیده و روش‌های هوشمندانه در تامین آب، دیوان‌سالاری قاعده‌مند و مسایل مشابه مشاهده کرد. اما از آنجا که در بحث آموزش تاریخ بسیار ضعیف عمل کرده‌ایم، هیچ استفاده موثری هم از داده‌های موجود از گذشته سرزمینمان و حکومت‌ها و مردمانش نشده است. در کتاب «به حساب تاریخ: ۳۴۹۵ عدد ضروری برای توضیح تاریخ و اقتصاد جهان»، با روش‌هایی برای ثبت آماری تاریخ آشنا می‌شویم که می‌توانند برای تدریس آسان‌تر تاریخ سرزمینمان و نیز بررسی دقیق‌تر اقتصاد و اجتماع باستانی در این سرزمین مورد استفاده قرار بگیرند.

این در حالی است که ما ارتباط تاریخ با علوم دیگر مثل اقتصاد را هم به اندازه کافی جدی نگرفته‌ایم. همه کارشناسان چنان غرق در تحولات سریع امروزی و فناوری اطلاعات جدید شده‌اند که فرصتی برای تأمل در گذشته و استفاده از ظرفیت‌هایش برای بهبود حال و آینده باقی نمانده است. اما آسمان در سرزمین ایران هنوز به رنگ آبی سابق است و جغرافیای متنوع ما همچنان پتانسیل‌های زیادی را در اختیار نسل جدید قرار می‌دهد. پس چه بهتر که راه‌های تعمق در گذشته و پل زدن به آینده را از این طریق بیشتر بکاویم.

شکی نیست که بر اساس الگوهای تاریخی، دوباره سرزمین و منطقه ما در آینده به اوج باز می‌گردد و برای تحقق این هدف، باید این نکته را در ذهن داشته باشیم که هر آنچه را که در گذشته باعث سقوط یا تضعیف حکومت‌ها و جوامع سرزمینی ما شده است، بشناسیم و برای برخورد احتمالی با سناریوهای مشابه در زمان حال آمادگی لازم را داشته باشیم. این کار با دسترسی به داده‌های معتبر، تحلیل آن‌ها و یافتن روندهای کاربردی برای استفاده در آینده امکانپذیر خواهد بود.

در عین حال، نوعی تداوم عمیق در زندگی نمادین ما وجود دارد. ما عمارت‌های بزرگ می‌سازیم تا هوش و خلاقیت خود را به رخ بکشیم و خود را مقید به مناسکی می‌دانیم که بخشی از هویت ما را شکل می‌دهند. همه ما آرمآن‌هایی داریم که برای تحققشان تلاش می‌کنیم. این دغدغه‌ها حداقل از زمان پیش از انقلاب کشاورزی، نوع بشر را درگیر خود کرده است. به رغم گذر از نقاط عطف فراوان در تاریخ بشر، همچنان الگوهای زیادی در تاریخ مشترک انسآن‌ها باقی مانده است که تغییر نکرده‌اند و کشف‌شان برای درک بهتر آینده نیز ضروری است. رسالت این کتاب همین است.

در این کتاب به شرح حال جوامع «دوره باستان: از ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد تا ۵۰۰ سال بعد از میلاد»، «قرون وسطی: ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ میلادی»، « دوره مدرن نخستین: سال ۱۵۰۰ تا ۱۸۰۰ میلادی» و « دوره مدرن: سال ۱۸۰۰ تا ۲۰۰۰ میلادی» پرداخته شده است.

کتاب «به حساب تاریخ/ ۳۴۹۵ عدد ضروری برای توضیح تاریخ و اقتصاد جهان» تالیف پیتر ترچین و دانیل هویر و ترجمه فرزانه سالمی در ۳۳۶ صفحه و شمارگان ۵۰۰ نسخه از سوی انتشارات امین‌الضرب منتشر شد.

نظریه‌های غربی، واژگان شرقی

سارا پوتزر، از دانشگاه آکسفورد، به بررسی و معرفی کتاب اخیر لئو تاک هانگ چان با عنوان «نظریه غربی در زمینه‌های شرق آسیا: ترجمه و بازنویسی ترامتنی» پرداخته است. مولف این کتاب، استاد دانشگاه لینگنان هنگ هنگ است و در این کتاب کوشیده سنت ترجمه را با توجه به شرق آسیا بازشناسی کند.
خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- نویسنده: سارا پوتزر/ مترجم: سیدامین موسوی‌زاده: نظریه‌های ترجمه چندین دهه سعی کرده‌اند ماهیت بازنویسی ترجمه‌ای را تعریف کنند؛ اما اغلب منحصرا از نمونه‌هایی از ادبیات غربی استفاده کرده‌اند. با انتقاد از این دیدگاه اروپامحوری، این سوال مطرح شده است که آیا در واقع می‌توان از نظریه‌های غربی برای توضیح کافی پدیده‌ها در پویایی‌های مختلف فرهنگی استفاده کرد و خطر فراگیر‌شدن نگرانی‌ها و تجربیات غربی را در این فرایندها نشان داد.

لئو تاک هانگ چان

در کتاب «نظریه غربی در زمینه‌های شرق آسیا: ترجمه و بازنویسی ترامتنی»، لئو تاک هانگ چان ارتباط نظریه غربی را در مورد پدیده‌های سنت‌های غیرغربی به ویژه در زمینه‌های شرق آسیا بررسی می‌کند. به گفته چان، بازنویسی ترجمه‌ای در شرق آسیا مستقل از آن در فرهنگ‌های غربی توسعه یافته است که منجر به یک سبک ترجمه آزاد، اقتباسی یا تقلیدی با ویژگی‌های منطقه‌ای خود می‌شود. در حالی که نظریه‌های مختلف غربی اساس مطالعه او هستند، چان استدلال می‌کند که تنها با تعریفی بزرگ از ترجمه – که شامل اقتباس و تقلید نیز می‌شود – می‌توانیم ظرافت‌های تعامل ترجمه‌ای بین چین، کره و ژاپن را توضیح دهیم. مطالعه چان که به سه بخش تقسیم می‌شود، بر سه شکل بازنویسی ترامتنی سازماندهی شده است: ترجمه آزاد، اقتباس و تقلید.

فصل اول، اساس نظری را برای بقیه کتاب می‌گذارد. چان با ارائه مروری اجمالی بر تاریخ ترجمه، با انگشت گذاشتن بر موضوعاتی مانند درک اصیل‌بودن در طول جنبش رمانتیک، که در نهایت منجر به کنار گذاشتن اقتباس و تقلید می‌شود. با این حال، چان نشان می‌دهد که چه‌گونه تلاش برای اصیل‌بودن در دوران اخیر منقرض شده است که برگرفته از مفهوم ژرار ژنت در مورد «تزریق ترامتنی» است. وی در ادامه کلمات کلیدی مطالعه خود – ترجمه آزاد، اقتباس و تقلید – و رابطه بین آن‌ها را تعریف می‌کند. چان استدلال می‌کند که رابطه آن‌ها رابطه بین چند هم‌نیا است: مشابه هستند گرچه یکی نیستند. او در تلاش برای تمایز میان این سه، آن‌ها را در یک طیفی می‌بیند، که یک متن جایی از ترجمه به اقتباس و به تقلید میل می‌کند، در آن شاهد درجاتی از ترادیسی، تحریف و خیانت هستیم.
بخش اول کتاب که خود دو فصل دارد، این پرسش را بررسی می‌کند که چرا ترجمه آزاد، روش ترجیحی ترجمه در چین در آن زمان از طریق رویکرد کارکردگرایانه بود و از نمونه‌هایی از ترجمه‌های مختلف چینی استفاده می‌کند. چان نتیجه می‌گیرد که این روش آزاد ترجمه به مترجمان اجازه می‌داد تا بسته به مقصود و درک مترجمان از مخاطب، عملکرد جدیدی را به قصه‌ها اختصاص دهند. در ادامه او مروری بر نظریه ترجمه مدرن چینی و معرفی مفهوم «یا» دارد که یک اصل ترجمه است که هدف آن «زیباسازی» متن منبع است. چان به مشکلاتی که در نتیجه این مفهوم رخ می‌دهد اشاره می‌کند و این که در ترجمه‌های چینی مدرن، اصطلاحاتی مانند «زیبا سازی» و «روح واقعی» بسیار مبهم باقی مانده است.

نظریه‌های غربی، واژگان شرقی/ بازشناسی سنت ترجمه با توجه به شرق آسیا

بخش دوم شامل سه فصل است و مولف در آن به بررسی اقتباس در رابطه با مطالعات ترجمه از منظر نظریه غربی می‌پردازد و سعی می‌کند این دو را از هم متمایز کند. باز هم، چان استدلال خود را در مورد رابطه آن‌ها به عنوان یکی از هم‌نیاکان دنبال می‌کند، اما در عین حال متفاوت است. او استدلال می‌کند که در حالی که ترجمه به سمت برجسته ساختن «بیگانه» بودن یک متن متمایل است، اقتباس می‌تواند استراتژی‌ای برای ادغام یا فرهنگ‌پذیری یک متن غیربومی باشد. در ادامه او تمرکز خود را بیش‌تر بر روی نظریه‌های سازگاری در شرق آسیا می‌گذارد و به طور خاص به سه مثال موردی اقتباس‌های کره‌ای و ژاپنی از رمان‌های کلاسیک چینی، اقتباس‌ها از ادبیات غربی در دوران میجی ژاپن و ترجمه آزاد ادبیات غربی در چین در قرن نوزدهم می‌پردازد. او به این نتیجه می‌رسد که اقتباس‌ها باعث می‌شود بیگانگان بیش‌تر آشنا به نظر برسند و در عین حال اقتباس‌کنندگان آن‌ها را متناسب با زمینه‌های سیاسی اجتماعی خود رنگ‌آمیزی می‌کنند.

بخش سوم کتاب به اشکال مختلف بازنویسی تقلیدی می‌پردازد. با شروع مجدد فصل از نظریه ترجمه غربی و چگونگی درک آن از تقلید در طول تاریخ، چان در ادامه اهمیت ترجمه‌های تقلیدی در شرق آسیا را توضیح می‌دهد، زیرا نقش عمده‌ای در میانجی‌گری مبادله بین ژاپن، کره و ویتنام در پیرامون و چین در مرکز داشته است. از آن‌جا که زبان چینی در گذشته زبان بین‌امللی آسیای شرقی بوده است، هنجار بازنویسی ترامتنی در دوران پیشامدرن بیش‌تر رونویسی بود تا ترجمه متون چینی. با این حال، با رشد احساسات ملی‌گرایانه و آرزوی خودمختاری زبانی، دیدگاه نسبت به چین در میان کشورهای شرق آسیا تغییر کرد. چان نتیجه می‌گیرد که افزایش تقلید از کلاسیک‌های چینی در ژاپن را می‌توان نشانه افزایش فاصله بین هر دو کشور دانست، از آن‌جا که این بازنویسی‌های تقلیدی نه تنها سعی در بومی‌سازی متن بیگانه دارد، بلکه با قطع منابع متعدد از چین و ژاپن به طور یکسان در فرایند خلاقیت خود، ارتباط آن‌ها را با مواد اصلی قطع می‌کند. چان در ادامه ارتباط بین تقلید و تأثیر را با بررسی تأثیر اولیس در ادبیات مدرن چین و ظهور رمان جریان هوشیاری چین در قرن بیستم مورد مطالعه قرار می‌دهد. مقصود مقلدان اولیس شیوه انتقال داستانی آن به زبان چینی بود که چان آن را بیش‌تر به عنوان فرآیند کارآموزی و نه تکرار توصیف می‌کند. این تقلیدها، از سوی دیگر، پذیرش ژانر را تسهیل کردند و راه را برای ترجمه‌های «وفادارانه»تر از اولیس در آینده هموار کردند.

مطالعه چان در مورد شبکه پیچیده بازنویسی بین‌فرهنگی متون در شرق آسیا و کاربرد نادرست نظریه‌های غربی برای این پویایی‌های فرهنگی، شکاف قابل توجهی را در مطالعات ترجمه پر می‌کند، به ویژه از آن‌جا که مطالعات روی ترجمه درون‌آسیایی اغلب توسط کسانی که به بازنویسی ترجمه شرقی-غربی می‌پردازند، کنار گذاشته می‌شود. در این کتاب با تجزیه و تحلیل عمیق نمونه‌های متعدد، بیش‌تر آن‌ها از زمینه چینی و ژاپنی، و نیز هم‌چنین نمونه‌های مختلفی از بازنویسی ترجمه‌ای متون غربی در شرق آسیا، نشان داده می‌شود که چه‌گونه می‌توان نظریه‌های ترجمه، اقتباس و تقلید را به کار برد که بتواند در بافتارهای شرق آسیا عملی شود. مطالعه چان یک مورد قانع‌کننده برای نیاز به یک دیدگاه جامع‌تر به منظور بررسی بازنویسی ترجمه‌ای در فرهنگ‌های غیرغربی است. خود چان در نتیجه‌گیری خود به فقدان نظریه‌های ترجمه چینی یا ژاپنی می‌پردازد و اظهار می‌کند که نظریه‌های کمی وجود دارد که می‌تواند مفید واقع شود. با این حال، این نظریه‌ها در مطالعه او ذکر می‌شوند، اما معمولاً جدا از نظریه‌های غربی و نه به شیوه گفتمانی.

کتابی از بنیانگذار آکادمی معماری حسی به ایران آمد

کتاب «مقدمه‌ای بر محیط‌های حِسی سازگار: ایده‌ای برای معماران» اثر ماریا لورنا لیمن و تالیف و ترجمه مریم پیرهادی و همکارانش منتشر شد. لیمن بنیانگذار آکادمی معماری حسی است.

به گزارش خبرنگار مهر، انتشارات اول و آخر کتاب «مقدمه‌ای بر محیط‌های حِسی سازگار: ایده‌ای برای معماران» اثر ماریا لورنا لیمن و تالیف و ترجمه مریم پیرهادی، مانا پیرهادی، مهناز پوریز و بیتا توکلی حسین‌آباد را با شمارگان هزار نسخه، ۳۱۸ صفحه و بهای ۹۸ هزار تومان منتشر کرد. این کتاب برنده مدال نقره جایزه کتاب NAUTILUS 2017 شده است.

محیط‌های حسی سازگار: مقدمه‌ای در تعریفِ روشی پیشرو جهت طراحی حسیِ قابل انطباق، با بهره‌گیری از رویکرد بین‌رشته‌ای است؛ که در آن جنبه‌های علوم اعصاب، بیوفیلیا (احساس مثبت انسان‌ها نسبت به موجودات زنده)، کاپتولوژی، فناوری نانو، سینتیک (هدف آن بررسی رابطه میان حرکت اجسام و دلایل آن، نیروها و گشتاورهاست) و معنابخشی، به کمک یکدیگر در ایجاد «گفت‌وگو» میان معماری سازگار با ساکنان نقش مهمی ایفا می‌کنند. علاوه بر این، کتاب حاضر نشان می‌دهد که چگونه محیط‌های حسی سازگار، با روش‌های کاملاً جدید کیفیت بالاتری از زندگی را به وجود می‌آورند؛ و به‌طور استراتژیک فرصتی را که نوآوری‌های تکنولوژیکی به دست می‌آورند می‌گشاید. با آموزش دانش‌پژوهان، محققان، متخصصان و مشاوران می‌توان آنها را به سمتی هدایت کرد که دریابند چگونه معماری را طراحی کنیم که تکنولوژی تعاملی در آن ظهور یابد؛ این امر به آنها امکان می‌دهد، به طراحی معماری عمیق‌تر بپردازند تا درنهایت فراتر از تعامل، محیط‌هایی با قابلیت تغییر، ترفیع و تطبیق با نیازهای ضروری ساکنان و دیگر اهداف بلندمدت ایجاد کنند.

ماریا لورنا لیمن بنیان‌گذار آکادمی معماری حسی است. او برنده جایزه طراحی دیجیتال دانشگاه هاروارد است؛ همچنین دارای مدرک از موسسه پلی‌تکنیک ویرجینیا در ایالات‌متحده آمریکا و دانشکده طراحی دانشگاهی دانشگاه هاروارد است. لهمان در مجلات متعددی از جمله مجله معمار و فوربس و نشریات بین‌المللی، تحقیقات خود را منتشر کرده است.

کتابی از بنیانگذار آکادمی معماری حسی به ایران آمد

در پیشگفتار این ترجمه به قلم مریم پیرهادی آمده است: در بیشتر مواقع، معماری تحت تسلط حس بینایی قرار دارد. تا آنجا که لوکوربوزیه می‌گوید: «در زندگی فقط در صورتی که بتوانم ببینم، وجود دارم.» وقتی صحبت از معماری و طراحی می‌شود، ما منحصراً برای یک حس ایده‌پردازی می‌کنیم و از سایر حواس غافلیم. درحالی‌که تجربه فرد از فضا و مکان ماحصل ادراک تمامی حواس او است.

در دهه‌های اخیر، بسیاری از معماران و طراحان نقش سایر حواس در ارائه تجربه چند حسی ما از فضا را مورد بررسی قرار داده‌اند. همچنین، محققان روانشناسی محیط تأکید کرده‌اند که ویژگی‌های حسی محیط بر ما دارای تأثیراتی هستند. در حقیقت، اغراق نیست اگر بگوییم واکنش ما نسبت به محیط‌هایی که در آن قرار داریم، اعم از طبیعی یا غیرطبیعی، نتیجه تأثیر ترکیبی همه حواس است؛ بدین ترتیب، به عنوان یک معمار مهم است که از تأثیر آنها مطلع شویم. مخاطب معماری انسانی است که دارای گستره‌ای از حواس است و نادیده انگاشتن هر یک از این حواس می‌تواند حالات روحی او را دگرگون سازد. همان‌طورکه یوهانی پالاسما معتقد است، «سرکوب سایر قلمروهای ادراکی… منجر به فقر محیط پیرامون و به‌وجودآمدن احساس جدایی و بیگانگی شده است.»

در این کتاب فضای معماری با تأثیر از پنج سطح اصلی تجربه انسان در ابعاد فیزیولوژیکی، عقلانی، عاطفی، رفتاری و روحی، به چالش کشیده شده است تا بتواند راه‌حلی بیابد که محیط را برای برانگیختن احساسات انسان توانمند می‌سازد. توانمندسازی محیط می‌تواند به دو شکل حاصل شود: اصلی‌ترین راه، طراحی معماری هوشمندانه و دومین روش بکارگیری تکنولوژی است. بدین ترتیب، با طراحی محیطی که بیشتر حس‌ها را درگیر می‌کند، قادر خواهیم بود کیفیت زندگی را افزایش دهیم و در عین‌حال، تجربیات چند حسی فراگیر، جذاب و به یادماندنی ایجاد کنیم. در نهایت، می‌توان امیدوار بود که با گسترش آگاهی از ماهیت چند حسی ادراک بشر از ابعاد سلب معماری فراتر رفته و به توسعه محیط‌هایی که در ارتقاء رفاه اجتماعی، احساسی و عاطفی انسان‌ها نقش دارند، کمک کنیم.»

زمان در جامعه‌شناسی و تاریخ

کتاب «زمان‌های اجتماعی و تاریخی در جامعه‌شناسی و تاریخ» زنده‌یاد آشتیانی درباره مفهوم «زمان» است که همیشه بدیهی پنداشته شده و در عین حال همیشه هم مبهم بوده است.

خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و اندیشه: امروز ۱۹ مهر مصادف با سالروز تولد منوچهر آشتیانی، پژوهشگر فلسفه، جامعه شناس و مترجم ایرانی است. او زاده ۱۹ مهر ۱۳۰۹ در سنگلج بود و خواهرزاده نیما یوشیج و از نوادگان میرزاحسن آشتیانی است. آشتیانی در سال ۱۹۷۱ از دوره دکتری دانشگاه هایدلبرگ فارغ‌التحصیل شد و از شاگردان کارل لویت و گادامر بوده است. بنابراین عمده تحصیلات آکادمیکش تحت سنت هایدگری بوده است.

آشتیانی در دوره‌ای از تحصیل خود نیز در فرایبورگ و در کلاس‌های مارتین هایدگر حاضر شد. رساله دکتری او یک کار تطبیقی بود بین آرای مولوی و مایستر اکهارت که با راهنمایی کارل لویت از آن دفاع کرد. زنده‌یاد آشتیانی در این رساله به‌گونه‌ای ثابت کرد که تفکرات مولوی، اکهارت و هایدگر در اصل تفکری عرفانی است و نه فلسفی. نظریات او را هانس گئورگ گادامر هم خواند و تایید کرد و به آشتیانی گفت که او نیز سال‌ها دارد عارف بودن هایدگر را گوشزد می‌کند، اما کسی نمی‌پذیرد.

گفتارهایی پیرامون شناخت مناسبات اجتماعی (۱۳۸۱)، جامعه‌شناسی شناخت کارل مانهایم (۱۳۸۴)، ماکس وبر و جامعه‌شناسی شناخت (۱۳۸۳)، کارل مارکس و جامعه‌شناسی شناخت (۱۳۸۶)، درآمدی به بحران جامعه‌شناسی جهانی معاصر (۱۳۸۸) و زمان‌های اجتماعی و تاریخی در جامعه شناسی و تاریخ (۱۳۹۸) برخی از آثار وی هستند پرونده زندگی منوچهر آشتیانی پس از یک دوره بیماری طولانی در ۸ مهر ۱۳۹۹ بسته شد.

زمان در جامعه‌شناسی و تاریخ

همان‌گونه که در فهرست ذکر شد، یکی از آخرین کتاب‌های او «زمان‌های اجتماعی و تاریخی در جامعه‌شناسی و تاریخ» است. این کتاب آشتیانی درباره مفهوم «زمان» که همیشه بدیهی پنداشته شده و در عین حال مبهم است، تألیف شده و می‌کوشد به پرسش‌هایی در باب معنای زمان در تاریخ و اجتماع پاسخ دهد؛ پرسش‌هایی چون: بداهتی که در مواجهه نخست با زمان درک می‌کنیم یا دسترس‌ناپذیری و ابهام در معنای آن از چه منشایی حاصل می‌گردد؟ آن معنای گسترده و ژرف‌تر زمان آیا از خود جهان تاریخ (عالم بشریت) و تاریخ جهان (کیهان) بر می‌آید؟ اساساً رابطه میان این دو در بحث از زمان چگونه تبیین‌ ‎ پذیر است؟ آیا آن‌طور که ایدئالیست‌های انتقادی می‌اندیشند، زمان و مکان تنها مقولات نظام‌دهنده ذهن ما هستند؟ آیا زمان‌بندی هر هستنده‌ای عین خودهستندگی آن است و زمان، چنان که هایدگر می‌گوید، تمامیت وجود است؟

نویسنده در تلاش برای توضیح این پرسش‌ها و جست‌وجوی پاسخ آنها کتاب را ذیل دو مقوله عمده فرایند تاریخی زمان و جنبه‌های فلسفی آن تنظیم کرده است؛ به گونه‌ای که خواننده در مواجهه با مسئله زمان در پرتو اندیشه‌ای اصیل به طرح مسئله بنیادی و نیز تقریری نوین از بحث، دست خواهد یافت. آشتیانی پس از بررسی فرایند تاریخی بحث زمان و تطور مفهومی آن در غرب و شرق تا آگوستین و سپس کانت، مانهایم و هایدگر به جامعه شناسی تاریخ نیز پرداخته است. او در سیری به هم پیوسته و منسجم از رویکرد جهان طبیعی یا به بیان خودش «رویکرد جهان‌شناختی دهرگرایانه»، پای به عالم اسطوره و تصورات الاهیاتی می‌نهد و در طی مسیر با تحلیل نمودشناسانه دیالکتیکی و هرمنوتیکی به محتوای موضوع زمان دست می‌یابد و از رویکرد فلسفی (فلسفه اجتماع و تاریخ) مسئله را می‌کاود.

«زمان‌های اجتماعی و تاریخی در جامعه‌شناسی و تاریخ» در جایگاه یکی از واپسین تألیفات منوچهر آشتیانی را انتشارات علمی و فرهنگی نخست‌بار در سال ۱۳۹۸ و با شمارگان ۱۰۰۰ چاپ کرده و با قیمت ۳۵ هزار تومان در بازار نشر و در دسترس علاقه‌مندان قرار داده است.

کتاب جدید شریف لکزایی منتشر شد

کتاب «حکمت سیاسی متعالیه» نوشته شریف لک زایی به تازگی از سوی نشر پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی چاپ و منتشر شده است.

به گزارش خبرنگار مهر، کتاب «حکمت سیاسی متعالیه» نوشته شریف لک زایی به تازگی از سوی نشر پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی چاپ و منتشر شده است.

این اثر بر آن است با ابتنای بر آثار حکمای حکمت متعالیه، نمای جامعی از حکمت سیاسی متعالیه از جمله جریان شناسی اجتماعی، بیان برخی منابع و متفکران، بیان پاره ای از مؤلفه ها و مفاهیم بنیادین این حکمت، نوع نگاه انسان شناسانه، نوع رویکرد به دولت و همچنین مناسبات شریعت و سیاست و دین و دولت را طرح نماید.

کتاب جدید شریف لکزایی منتشر شد

«حکمت سیاسی متعالیه» به نوعی تکمله و جلد دوم کتاب فلسفه سیاسی صدرالمتالهین به قلم نویسنده است که برای نخستین بار در سال۱۳۹۵ چاپ و منتشر شد. از این رو بر آن است با رهگیری از آثار حکمای حکمت متعالیه توجه مخاطبان را به مباحثی که در اثر پیشین کم تر به تامل درآمده، برانگیزد.

کتاب از یک مقدمه، پنج فصل و یک جمع بندی و نتیجه گیری تشکیل شده است.

عناوین فصول اثر عبارتند از: فصل اول، مباحث مقدماتی، شامل دسترسی به فلسفه، مردی خارج از تبعید، جایگاه حکمت متعالیه، جریان شناسی حکمت متعالیه در دوره معاصر، فصل دوم، مفاهیم اصلی، مشتمل بر حکمت، حکمت نظری، حکمت عملی، حکمت سیاسی، متعالیه، مفاهیم بنیادی حکمت متعالیه، فصل سوم، انسان و جامعه، شامل رابطه نفس و بدن، خلقت انسان و رابطه نظر و عمل، انسان، مجبور یا مختار، شهادت، مرگ و اصلاح نفس و جامعه، انسان کامل، حیات طیبه اجتماعی ، فصل چهارم، دولت، مشتمل بر ضرورت عقلی دولت، رابطه دین و دولت، خلافت الهی، نیابت علما، دولت نامطلوب، حقیقت دنیا و آخرت، جایگاه و نقش مردم، فصل پنجم، مؤلفه های بنیادی، شامل بحث از حریت، امنیت، صلح، جهاد، عدالت، قدرت، سعادت، محبت و جمع بندی و نتیجه گیری.

کتاب «حکمت سیاسی متعالیه» نوشته شریف لک زایی در ۳۷۱ صفحه با قیمت ۷۷ هزار تومان از سوی نشر پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی چاپ و منتشر شده است.

اشتراک گذاری
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on telegram
Telegram
Share on email
Email
Share on print
Print
جدیدتربن مطالب
مطالب مرتبط
دیدگاه‌ها

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *