لودینگ

بزرگ‌ترین مشکل سینمای کودک «رها شدگی» است

بزرگ‌ترین مشکل سینمای کودک «رها شدگی» است

گوشه چشم- علی قوی‌تن نویسنده و کارگردان سینمای کودک و نوجوان که در کارنامه هنری خود سابقه ساخت فیلم‌هایی نظیر: «پرواز بادبادک‌ها»، «سنجاقک‌های برکه سبز»، «بادهای بهاری»، «سرود تولد»، «رویای سهراب» و… را دارد با اشاره به چالش‌های کلیدی سینمای کودک و نوجوان در مقطع کنونی گفت: سینمای کودک با مسائل و چالش‌های گوناگونی روبه‌رو است و به نظر من بزرگترین آنها رهاشدگی است. ما شاهد آن هستیم که این سینما به حال خود رها شده است و پشتیبانی و حمایتی از تولید و نمایش آثار سینمای کودک و نوجوان صورت نمی‌گیرد.

وی با عنوان این مطلب که بسیاری از کشورها برای ۲۰ سال آینده خود برنامه‌ریزی می‌کنند و در این برنامه‌ریزی، تولید فیلم‌های سینمایی مناسب از جایگاه و اهمیت به‌سزایی برخوردار است عنوان کرد: متاسفانه در کشور ما چنین نگاهی نسبت به سینما به‌ویژه نسبت به سینمای کودک که سینمایی استراتژیک و آینده‌ساز است، وجود ندارد طبیعتا سینمای کودک و نوجوان هم مثل هر حوزه دیگری به حمایت و پشتوانه نیاز دارد. البته پشتیبانی که من از آن حرف می‌زنم، پشتیبانی منسجم و نظام‌مند دولتی است. در غیراین‌صورت سینمای کودک کارکرد منحصر خود را از دست خواهد داد و دیگر قادر نخواهیم بود فیلم‌هایی بسازیم که در آن مسائل تربیتی مرتبط به کودکان و نوجوانان لحاظ شده باشد.

او ادامه داد: تهیه‌کنندگان شاغل در بخش خصوصی غالبا در پی کسب سود و بازگشت سرمایه هستند و عموما مایلند فیلم‌های تفریحی و بفروش بسازند. البته من با ساخت فیلم‌های تفریحی مخالف نیستم و معتقدم که چنین فیلم‌هایی هم باید ساخته شوند. اما در سینمای کودک و نوجوان نمی‌توان اصل را فدای فرع کرد. درست است که کودکان و نوجوانان ما به تفریح و تفنن هم نیاز دارند و فیلم‌های ساخته شده در این حوزه باید دربرگیرنده کارکرد تفریحی و سرگرمی هم باشند اما باید به این نکته مهم توجه داشت که در سینمای کودک و نوجوان اصل، تربیت، آموزش و پرورش است و آثار سینمایی تولید شده در این حوزه باید در وهله نخست به تربیت و پرورش کودکان و نوجوانان منجر شود.

علی قوی‌تن گفت: یکی دیگر از نهادهایی که انتظار می‌رود از سینمای کودک و نوجوان حمایت کند، وزارت آموزش و پرورش است که متاسفانه این وزارتخانه نیز دیگر آن‌گونه که باید به وظایف خود در قبال سینمای کودک و نوجوان عمل نمی‌کند. جشنواره فیلم رشد که روزگاری از اعتبار و جایگاه ویژه‌ای برخوردار بود، اکنون به یکی از فقیرترین جشنواره‌های سینمایی کشور تبدیل شده است. بخشی از بودجه وزارت آموزش و پرورش که به امور فرهنگی تخصیص پیدا کند، باید صرف امور فرهنگی شود اما نمی‌دانم این بودجه در کجا مصرف می‌شود. تنها سازمانی که تا به امروز از سینمای کودک و نوجوان حمایت کرده و از حمایت‌های خود پا پس نکشیده، بنیاد سینمایی فارابی است که به صورت سالانه و منظم نسبت به برگزاری جشنواره فیلم کودک و نوجوان اقدام کرده است.

وی ضمن انتقاد از مشی و رویکرد تجاری غالب شده نزد برخی سرمایه‌گذاران سینمایی و پلتفرم‌های اینترنتی تصریح کرد: متاسفانه اکنون به ما می‌گویند که اگر می‌خواهی مورد حمایت قرار بگیری باید فیلم تجاری و بفروش بسازی. من نمی‌خواهم فیلم بفروش بسازم؛ نه اینکه نتوانم بسازم اما علاقه‌ و دغدغه‌ام معطوف به ساخت چنین فیلم‌هایی نیست و دوست دارم فیلم‌هایی با کارکرد پرورشی و تربیتی بسازم. متاسفانه وضعیت پلتفرم‌‌های اینترنتی هم مناسب نیست و صاحبان این پلتفرم‌ها صرفا به دنبال خرید، تولید و حمایت از آثار تجاری و بفروش هستند و پشتیبانی از آثار سینمای کودک و نوجوان جایی در چتر و سبد حمایتی آنها ندارد. برخی در سینمای ایران همه چیز را برای خود می‌خواهند و جز به سهم و نفع خود، به چیز دیگری فکر نمی‌کنند.

تو در بخش پایانی اظهارات خود خاطرنشان کرد: من بیش از آنکه از سازمان‌ها و نهادها انتظار حمایت و پشتیبانی داشته باشم، از خودم انتظار دارم. گاهی به خود می‌گویم که اگر انتظار داشتی فلان سازمان یا نهاد از تو حمایت کند، پس اصلا چرا وارد این عرصه شدی؟ اول از خودت انتظار داشته باش و برای تحقق اهدافت برنامه‌ریزی و تلاش کن و توکلت به خدا باشد.

اشتراک گذاری
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on telegram
Telegram
Share on email
Email
Share on print
Print
جدیدتربن مطالب
مطالب مرتبط
دیدگاه‌ها

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *