لودینگ

ارتباطات اجتماعی از نگاه گوشه چشم

ارتباطات اجتماعی از نگاه گوشه چشم

وقتی انگ باشد، ایدز نیست

وقتی انگ باشد، ایدز نیست

سلامت نیوز: یکم دسامبر برابر با ۱۰ آذر می‌تواند بهانه‌ای برای بازشناختن ایدز باشد، شناختی این بار صریح و علمی تا آگاهی حاصل از آن، علاوه بر پیشگیری از ابتلا، تصورات و گزاره‌های نادرستی را اصلاح کند که زندگی را به کام مبتلایان تلخ‌تر کرده است.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایرنا، اچ آی وی یک عفونت ویروسی است که می‌تواند از طریق رابطه جنسی، خون و یا از طریق مادر به فرزند در طول بارداری، بدو تولد و یا در دوره شیردهی منتقل شود و بدون مصرف دارو، سال‌ها طول می‌کشد تا این ویروس سیستم ایمنی بدن فرد مبتلا را ضعیف کند و به نقطه‌ای برسد که فرد مبتلا به بیماری ایدز شود.

افزایش آگاهی همگانی درباره شیوه‌های انتقال ویروس اچ آی وی و راه‌های کنترل آن ضروری است که علاوه بر اینکه ابتلا را تا میزان زیادی کاهش می‌دهد، زمینه را برای افزایش کیفیت زندگی اجتماعی مبتلایان و حضور موثر و بی خطر آنها در جامعه فراهم می‌کند.

پیشگیری بهتر از درمان
ارائه آموزش‌های دقیق و علمی به منظور آگاه سازی جامعه، در گام نخست و مهمتر از همه راه را بر انتقال این ویروس می‌بندد، اگر چه این گفته چنان بدیهی است که شاید تکرار آن هجو به نظر برسد اما چنانکه رئیس اداره سلامت و تندرستی آموزش و پرورش استان بوشهر نیز به آن اذعان دارد، اطلاعات مردم بویژه نوجوانان و جوانان درباره راه‌­های پیشگیری از ویروس اچ آی وی و بیماری ایدز اندک است و آموزش مستمر از سوی نهادهای مختلف، مدارس، رسانه و خانواده از اصول اولیه پیشگیری از ابتلا به این ویروس است.

به گفته عبدالله زارعی، آموزش و اطلاع رسانی صحیح درباره ویروس اچ آی وی می‌­تواند جامعه را در کسب آگاهی لازم برای تغییر باورها، نگرش‌های غلط و رفتارهای پیشگیرانه از بیماری ایدز و شناخت به هنگام موارد پنهان یاری کند.
او با بیان اینکه در سال‌های اخیر تلاش خوبی در این باره صورت گرفته و پویش‌هایی با موضوع ” من هم آزمایش اچ آی وی می دهم” در کشور برگزار شده است، گفت: آموزش و پرورش نیز از این همکاری بی نصیب نبوده و در مدارس با پویش‌های دانش آموزی، برگزاری مسابقات و دعوت از کارشناسان و متخصصان، به جامعه دانش آموزی اطلاع و آگاهی رسانی کرده است.

ضرورت اصلاح نگاه به مبتلایان ویروس اچ آی وی
مرور دل‌نوشته‌های بیماران مبتلا به ویروس اج آی وی که از سوی معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی بوشهر و البته بدون ذکر نام در اختیارمان قرار گرفت، نشان می‌دهد تا چه اندازه ضعف در آگاه سازی عموم مردم و در پرده ماندن بیماری ایدز به کیفیت زندگی اجتماعی این مبتلایان لطمه می‌زند.
زن ۳۰ ساله مبتلا به ویروس اچ آی وی نوشته: ” اگر اطرافیان بدانند مبتلا به اچ ای وی هستی، حتی حاضر نیستند سر یک سفره با شما بنشینند”، مرد ۴۲ ساله‌ای نوشته است ” لازم است بیماری را پنهان کنم و باعث سرخوردگی و خجالتم می‌شود” و مرد ۴۳ ساله دیگری از بار منفی نوشته است که این بیماری برای او داشته و به سختی توانسته با آن “آشتی” کند.

هر چند عوامل عمده ابتلا به این ویروس (بر اساس آمار) در فرهنگ ما مذموم و ناپذیرفتنی است اما به بیان مرد ۴۶ ساله‌ای که اکنون ۱۴ سال از ابتلای او می‌گذرد؛ اچ آی وی می‌تواند حاصل یکسری تصمیم‌ها و انتخاب‌های اشتباهی باشد که فرد در شرایطی خاص اتخاذ می‌کند و از سوی دیگر به گفته رئیس اداره سلامت و تندرستی آموزش و پرورش استان بوشهر این ویروس که از طریق خون و ترشحات سرایت پیدا می‌کند، می‌تواند بنا به اتفاقی در مورد هر یک از افراد جامعه رخ دهد.
به اعتقادعبدالله زارعی همواره از ایدز به ­عنوان یک بیماری اخلاقی نام برده شده و همین امر موجب درماندگی بیماران و ناشناخته ماندن مبتلایان و همچنین دریافت نکردن به موقع درمان مناسب می­‌شود.
او تاکید کرد: علاوه بر دانستن راه‌­های پیشگیری از ابتلا که همواره موضوع اطلاع رسانی­‌ها بوده، دانستن روش­‌های درمان و مراحل آلودگی تا بیماری ایدز نیز ضرورت دارد.

اما ترس از بدنامی در بسیاری از موارد مانع از اقدام به موقع برای درمان می‌شود و زمان ارزشمندی را برای کنترل بیماری می‌کُشد.
چنانکه دکتر عبدالمحمد خواجه ئیان معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی بوشهر گفت: برخی از دیدگاه‌های نادرست سبب شده تا مبتلایان به ایدز برای پرهیز از بدنامی حاضر به مراجعه برای تشخیص و درمان کنترل بیماری خود نباشند و این درحالی است اگر بیماری به موقع تشخیص شود و فرد تحت مراقبت قرار گیرد، براحتی قابل کنترل است.
او افزود: اجرای طرح سراسری “من نیز آزمایش تشخیص اچ آی وی را انجام می دهم” به مدت یک ماه تا بیست آذر ماه برای بیماریابی در جمعیت‌های کلیدی و کاهش انگ و دسترسی همگانی به آموزش در این زمینه بسیار موثر است.
از نظر خواجه‌ئیان روز جهانی ایدز برای پایان دادن به انگ و تبعیض نسبت به افرادی که با ویروس اچ آی وی زندگی می‌کنند و تلاش برای افزایش آگاهی و بهبود کیفیت زندگی آنها اهمیت دارد.


جایی برای همزیستی بهتر با ایدز
اما علاوه بر آگاهی بخشی همگانی، آموزش به گروه‌های در معرض خطر، مبتلایان به اچ آی وی و خانواده آنها همراه با فراهم کردن سایر بسترهای لازم، زیستی با کیفیت‌تر را در همزیستی با این ویروس برای آنها به ارمغان می‌آورد.
راه‌اندازی و فعالیت مراکز مشاوره بیماری‌های رفتاری، مراکز بهزیستی و دیگر مراکز مرتبط و اطلاع‌رسانی و معرفی آنها به گروه‌های هدف، اقداماتی در این راستا است.

می‌توان گفت: تمامی مبتلایانی که تحت مراقبت مرکز مشاوره بیماری‌های رفتاری دانشگاه علوم پزشکی بوشهر قرار گرفته و از خدمات بهداشتی و درمانی آن بهره‌مند شده‌اند از آن پس از نظر جسمی و روانی تجربه زیسته مطلوب‌تری داشته‌اند و این در بیشتر دل‌نوشته‌هایی که بررسی کردیم، نمودار است.
مانند آقایی متولد ۵۹ که نوشته بود: ” با کمک کادر پزشکی و مشاوران زحمتکش از یاس و ناامیدی نجات پیدا کردم و امروز باعشق و امید مثل یک انسان سالم زندگی می‌کنم، این برایم یک معجزه هست” و یا آقای ۴۳ ساله‌ای که نوشته بود حضور در این مرکز و گفت وگو با متخصصان و مشاوران “تقویت روحی و روانی برای خود و خانواده” اش به ارمغان آورده است.

علاوه بر این در استان بوشهر ۲ باشگاه “مثبت” در شهرستان‌های بوشهر و دشتستان فعال است که به گفته معاون امور توسعه پیشگیری اداره کل بهزیستی استان بوشهر مهم‌ترین هدف آن جذب، حمایت، توانمندسازی و آشنایی افراد اچ ‌آی ‌وی مثبت با یکدیگر و ارائه آموزش‌های شغلی و مهارتی به آنها است.
چنانکه فرناز اسکندری توضیح داد: این باشگاه‌ها با ایجاد محیطی عاری از انگ، خدمات حمایتی، آموزشی، مشاوره و توانمند سازی را به مبتلایان ارائه می‌کند و تاکنون ۱۷۷ نفر به صورت داوطلبانه و غیر اجباری عضو این باشگاه‌ها شده‌اند.
مراکز کاهش آسیب نیز از این دست مراکز است با این تفاوت که بیشتر بر کاهش انتقال اچ آی وی متمرکز است و معرفی آن به گروه‌های پرخطر می‌تواند منشا قدرتمندی برای کاهش سرایت اچ آی وی در میان آنها باشد.

معاون امور توسعه پیشگیری اداره کل بهزیستی استان بوشهر در معرفی مراکز کاهش آسیب این استان گفت: در زمان حاضر ۹ مرکز کاهش آسیب شامل سه مرکز گذری، ۲ ایستگاه کاهش آسیب، سه مرکز سرپناه شبانه و یک موبایل ون در شهرستان‌های بوشهر، دشتستان، عسلویه و کنگان فعال هستند.
به گفته اسکندری، در اختیار قرار دادن سوزن و سرنگ به افراد درگیر اعتیاد، آزمایش اچ آی وی، مشاوره و ارجاع به مرکز مشاوره‌ بیماری‌های رفتاری، جمع آوری سرنگ‌های آلوده، توزیع کاندوم، پانسمان زخم و جراحات سطحی مراجعان، ارائه امکانات حمایتی شامل تغذیه، حمام و پوشاک از خدماتی است که در مراکز کاهش آسیب بوشهر به گروه‌های هدف ارائه می‌شود.

بیماری ایدز تنها یک بیماری با آسیب‌های جسمی نیست بلکه ابعاد مختلفی دارد و غفلت از روشن‌سازی اذهان عمومی در قبال آن، می‌تواند آسیب‌های اجتماعی دنباله داری را به همراه داشته باشد.

آگاهی بخشی در سه سطح پیشگیری، مراجعه به هنگام برای درمان و کنترل و کمک به تداوم زندگی اجتماعی موثربیماران در دوره بیماری می‌تواند تا اندازه زیادی از زیان‌های اجتماعی و فیزیکی این بیماری را کاهش دهد و این مهم برای تحقق نیازمند اقدام هماهنگ و همه جانبه نهادهای آموزشی و تولید محتوای دقیق و موثر است.

نداشتن توافق با شریک زندگی، اعضای خانواده، دوست یا همکار این امکان را به وجود می آورد که شما را به هم نزدیک‌تر کند، اگر مکالمه را با احترام و ذهن باز ادامه دهید. ممکن است متناقض به نظر برسد، ولی یک رابطه خوب لزوما رابطه‌ای نیست که هیچ بحث و مناقشه‌ای در آن نباشد.

مشاجره

به گزارش همشهری آنلاین به نقل از every day health، دکتر رابرت آلن روانشناس بالینی و دانشیار دانشگاه کلورادو در دنور کانادا که برروانشناسانزوج‌ها نظارت دارد، می‌گوید بحث کردن نشانه‌ای است از این که شما عمیقا روی طرف مقابل حساب کرده‌اید: «دیگران اگر شما برایشان مهم نباشید، با شما بحث نمی‌کنند.»

دکتر ماریا تستروپ، روانشناس بالینی درواشنگتنمعتقد است در روابط سالم، چه روابط عاشقانه و چه روابط معمولی با دوستان یا خانواده، افراد به مناقشه و بحث به عنوان یک کاتالیزور برای تغییرات مثبت نگاه می‌کنند، به جای آن که از آن اجتناب کنند. او می‌گوید: «تعارض فرصتی است برای ۲ نفر برای این که رشد کنند و همدیگر را بهتر بشناسند.»

مطالعه‌ای که نتایج آن در آگوست ۲۰۱۹ منتشر شد، نشان داد، زوج‌های خوشحال کمتر از زوج‌هایی که در زندگی مشترک دچار مشکل هستند، با هم بحث نمی‌کنند. ولی آنها به شکل دیگر با هم بحث می‌کنند. زوج‌های راضی و خوشحال مایلند در حل مشکلات و اختلافاتشان خوب عمل کنند، در حالی که از بگومگوهای منفی خودداری می‌کنند. به بیان دیگر بحث کردن مسئله نیست. دکتر تستروپ می‌گوید مسئله این است که بیشتر ما نمی‌دانیم چطور و به شکل صحیح این کار را انجام دهیم.

دکتر آلن و دکتر تستروپ بر اساس تجربیاتشان در مشاوره با زوج‌ها، پیشنهادهایی دارند که می‌توانید به کار ببرید تا در روابطتان بهتر بحث کنید. هر دوی آنها هشدار می‌دهند که این شگردها جایی در روابط توهین‌آمیز ندارند، چراکه در این روابط تعارضات اساسا تروماتیک و سمی ‌هستند. و این هم مهم است که اشاره کنیم این نکات می‌تواند برای پیدا کردن راه‌هایی برای بهتر بحث کردن در هر رابطه‌ای مفید باشد؛ رابطه با همکار، اعضای خانواده و همینطور روابط دوستانه.

تستروپ اضافه می‌کند به خاطر داشته باشید که روابط خانوادگی می‌توانند متفاوت عمل کنند. ولی به طور کلی این نکته‌ها راهی هستند برای این که به تعارض‌ها و اختلاف دیدگاه‌ها در هر رابطه‌ای به شکل فرصتی برای رشد نگاه کنیم.

اینطور بحث کنید تا نتیجه بگیرید

۱- محترمانه شروع کنید

تستروپ می‌گوید با شریک زندگی‌تان یا هر کس دیگری که با او بحث می‌کنید، محترمانه برخورد کنید. ما زندگی متفاوتی از بقیه داریم که آنچه را از آن ناراحت می‌شویم یا بحث‌هایی را که در آنها راحت نیستیم، شکل می‌دهد. ولی منعطف باشید. آلن اضافه می‌کند متوجه باشید وقتی زیادی احساساتی می‌شوید، به سختی می‌توان با شما ارتباط برقرار کرد.

۲- با ذهن باز بحث کنید

درباره مشاجره حتی قبل از این که شروع شود، قضاوت نکنید. تستروپ می‌گوید: «این به معنای کنار گذاشتن چیزی است که فکر می‌کنید، درست است. وقتی شریک زندگی‌تان یا هرکس دیگری با یک مشکل و یا شکایت جلو می‌آید، واقعا به صحبت‌هایش گوش دهید.»

۳- مشکلات دائمی‌ را شناسایی کنید

اگر دائم یک مشاجره بین شما تکرار می‌شود، دکتر آلن پیشنهاد می‌کند وقت بگذارید و درباره علت این اتفاق فکر کنید. از خودتان بپرسید چه اتفاقی دارد برای من می‌افتد؟ چه اتفاقی دارد برای طرف مقابلم رخ می‌دهد؟

حتی زوج‌هایی که سال‌های طولانی از ازدواجشان گذشته و تستروپ آنها را دیده است، به دلیل یک مشکل قدیمی (مثل اتفاقی در کودکی) یک بحث را برای مدام تکرار می‌کنند. تستروپ می‌گوید این به این معنا نیست که چنین احساساتی اهمیت ندارند یا اینکه شریک زندگی شما نباید سعی کند از چیزی که یک رنجش قدیمی‌ را برایتان زنده می‌کند، اجتناب کند. ولی این را تشخیص دهید که چه زمانی دعوا واقعا مربوط به آنچه شریک زندگی شما انجام می‌دهد، نیست و ریشه در گذشته دارد. این کار  می‌تواند این درگیری‌ها را از نظر عاطفی کم‌تر کند که به نوبه خود احتمال رسیدن به یک راه‌حل را بیشتر می‌کند.

۴- از احساساتتان صحبت کنید

تستروپ پیشنهاد می‌دهد فقط نگویید تو ظرف‌ها را نشستی، به جای آن با آنچه واقعا احساس می‌کنید، شروع کنید. برای مثال بگویید دیدن ظرف‌های کثیف توی ظرفشویی این احساس را به من می‌دهد که تو به این چیزها اهمیت نمی‌دهی.

تا جایی که ممکن است مثال‌های عینی بیاورید و بگویید چه می‌خواهید یا دوست دارید طرف مقابلتان چطور مسئله را حل کند. مثلا در همین مورد این جمله را امتحان کنید: اگر قبل از خواب ظرف‌ها را بشوری من احساس بهتری پیدا می‌کنم.

۵- گوش دادن فعال را تمرین کنید

انجمن روانشناسی آمریکا گوش دادن فعال را یک تکنیک روان‌درمانی تعریف می‌کند که طی آن روان‌درمانگر از نزدیک به مراجعش گوش می‌دهد و در صورت نیاز از او سوال می‌پرسد تا کاملا متوجه مسئله شود و به عمق احساسات مراجع پی ببرد. تستروپ می‌گوید این تکنیک می‌تواند در حین بحث با شریک زندگی، دوست یا اعضای خانواده کمک‌کننده باشد، چراکه شما را مجبور می‌کند به جای این که فکر کنید در جواب چه بگویید یا چطور از خودتان دفاع کنید، روی آنچه طرف مقابل می‌گوید، تمرکز کنید

این کار را با گوش دادن نزدیک به طرف مقابل انجام دهید، حتی اگر او در مواردی چیزی را که می‌گوید، تکرار می‌کند. آلن پیشنهاد می‌کند سوال بپرسید و پاسخ شفاف بگیرید: «سعی کنید آرام باشید و سریع مخالفتتان را ابراز نکنید. تمرین  ذهن‌آگاهی می‌تواند مغز شما را تربیت کند تا این کار را بهتر انجام دهید. چون یاد می‌گیرید روی آن لحظه یا کاری که در درست دارید، تمرکز کنید.»

۶- اگر اوضاع بد شد، بحث را متوقف کنید

از این که دکمه پاز بحث را بزنید و بعدتر به بحث ادامه دهید، نترسید. آلن می‌گوید: «شاید همیشه صبح‌ها وقتی عجله دارید که از خانه بیرون بروید، وارد بحث می‌شوید یا ده دقیقه قبل ازخواببحث را شروع می‌کنید. این زمان‌ها برای بحث مناسب نیست. برای این که یا عجله دارید یا خسته‌اید. زمانی را برای بحث تعیین کنید که برای هر دوی شما مناسب است و بعد وارد بحث شوید.

۷- به توافق برسید

 تستروپ می‌گوید فقط به دلیل این که بحث داغ و چالش برانگیز شده، آن را متوقف نکنید. می‌توانید یک وقفه ایجاد کنید یا بقیه بحث را به زمان دیگری موکول کنید. ولی آن را به طور کامل کنار نگذارید.

۸- کنجکاو بمانید

تستروپ پیشنهاد می‌دهد از خودتان بپرسید تقصیر من اینجا چیست؟ درباره این که چیزی که همان اول ناراحتتان کرده، فکر کنید. به این فکر کنید که چرا وسط چنین بحثی هستید و چه چیزی عصبی‌تان کرده است. اگر می‌توانید تشخیص دهید چه چیزی اذیتتان می‌کند، احتمال بیشتری وجود دارد که فرصتی برای رشد شخصیتی پیدا کنید.

نمک بر زخم کودک‌همسری

۱۴۰۰/۰۹/۱۰ – ۱۱:۲۶ – کد خبر: ۳۲۱۶۱۵
نمک بر زخم کودک‌همسری

سلامت نیوز: نایب‌رئیس کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس یازدهم در یک اظهارنظر جنجالی، با انتقاد از اطلاق عنوان کودک همسری به دختران ۱۳ یا ۱۴ ساله گفته کودک همسری به موارد ازدواج بچه ۹ یا ۱۰ سال گفته می‌شود، اما دختر ۱۳ ساله که دیگر کودک همسر نیست.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه همدلی ،حسن نوروزی گفت: نگاه درست و صحیح به مقوله ازدواج، نگاه اسلام است؛ نگاهی که می‌گوید ازدواج دختر با بلوغ او ممکن است؛ یعنی برای تعیین زمان مناسب برای ازدواج، بلوغ در نظر گرفته می‌شود و البته بااذن ولی به معنی پدر یا در صورت فقدان پدر، پدربزرگ، ولی دختر است. البته بسیاری معتقدند نباید بر سخنان حسن نوروزی وقعی نهاد، چراکه وی در گفتن اظهارات نسنجیده تبحر خاصی دارد.

حسن نوروزی چندی پیش هم در واکنش به برگزاری دادگاه بین‌المللی در مورد حوادث آبان ۹۸ گفته بود: «یکی از آن‌هایی که به مردم شلیک کرد من بودم، ما کُشتیم. حالا چه کسی می‌خواهد ما را محاکمه کند؟!» این اظهارات با واکنش‌های تندی در داخل و خارج از کشور مواجه شد و وی ناچار به ارائه توضیحات و توجیه آن شد.

رشد ۳۲درصدی کودک همسری در بهار امسال

در حالی نوروزی کودکان ۱۳ ساله را کودک نمی‌داند و آنان را آماده قبول مسئولیت سنگین ازدواج می‌داند که مرکز آمار ایران در جدیدترین گزارش خود، تعداد ازدواج دختران ۱۰ تا ۱۴ ساله را در بهار ۱۴۰۰ دارای ۳۲ درصد رشد در قیاس با آمار مشابه خود در بهار سال گذشته اعلام و تأکید کرده است که این آمار فصلی دال بر ۹۷۵۳ ازدواج برای این بازه سنی از دختران با توجه به آمار‌های مشابه فصلی طی دو سال اخیر بالاترین تعداد را نشان می‌دهد.

البته این آمار مربوط به ازدواج‌های ثبت‌شده در سازمان ثبت‌احوال کشور است و معلوم نیست چه تعداد از این ازدواج‌ها ثبت‌نشده است و چه تعداد کودک در یک سال گذشته جامه کودکی را از تن خارج کرده و در قامت یک زن آماده پذیرش نقش همسری و مادری شده‌اند. بدون تردید اگر ازدواج‌های ثبت رسمی نشده کودکان را نیز به این آمار اضافه کنیم، رقم بالاتری از کودکان قربانی خشونت ازدواج زودهنگام به دست می‌آید.

بدیهی است با توجه به حساسیت آسیب‌های اجتماعی که یکی از آن‌ها کودک همسری با تبعات بیشمارش است، انتظار رسانه و مردم این است که نایب‌رئیس یکی از مهم‌ترین کمیسیون‌های مجلس شورای اسلامی نگاه عمیق‌تری به موضوع کودک همسری یا مسائلی از این قبیل داشته باشد، نه با اظهارات نسنجیده بر زخم کودک همسری که مادر بسیاری از آسیب‌های دیگر است؛ نمک بپاشد.

تلاش برای قبح زدایی از کودک همسری

البته این اولین بار نیست که مسئولینی که انتظار می‌رود به آسیب‌های اجتماعی نگاهی عمیق‌تر داشته باشند، موضوع کودک همسری در کشور را یا انکار می‌کنند یا با بازی با کلمات به دنبال قبح زدایی از آن هستند.چندی پیش، رئیس سازمان تامین اجتماعی کشور نیز با انکار کودک همسری در کشور و با خلق واژه جدیدی تحت عنوان «ازدواج پیش رس » گفت: «در کشور ما اساساً این کلیدواژه «کودک‌همسری» نه‌تنها جایی ندارد بلکه کاربردی هم ندارد.

در حقیقت ما با «ازدواج پیش‌رس» مواجه هستیم. نه کودک‌همسری!» تقی رستم وندی در توضیح سخنان خود گفته بود چون ازدواج کودکان زیر ۱۳ سال در مسیر قانونی و با حمایت و کمک قانون انجام می‌شود، دیگر به آن کودک همسری نمی‌گویند، چون کودک نمی‌تواند ازدواج کند. وی در ادامه قبح زدایی از کودک همسری، توپ ازدواج کودکان را به داخل زمین دختران روستایی انداخته و گفته بود: «در روستاها دخترانی داریم که در همین سنین ۱۳ سال هستند و آمادگی جسمانی برای ازدواج دارند، این افراد برای ازدواج به دادگاه مراجعه می‌کنند و قاضی بعد از اثبات و وجود مستندات و شواهد حکم می‌دهد که این دختر ۱۳ ساله آمادگی ازدواج دارد.»

در حالی رستم وندی ازدواج کودکان روستایی را به دلیل خصوصیات ظاهری و فیزیکی آنان بلامانع می‌داند که روشن و مبرهن است که در مقوله ازدواج فقط رشد فیزیکی و ظاهری دختر یا پسر ملاک نیست، بلکه در کنار آن، رشد عقلی، بلوغ عاطفی و توانایی پذیرش مسئولیت زندگی مشترک و … مطرح است.

بسیاری سخنان رستم وندی را فرافکنی و توهین به شعور مخاطب تعبیر کردند و توضیحات او را عذر بدتر از گناه دانستند و گفتند وی در تلاش است که با تغییر واژه‌ها و اصطلاحات وجود کودک همسری در کشور را انکار کند، درصورتی‌که تغییر اصطلاحات و خلق اصطلاحی جدید نمی‌تواند وجود و هستی یک پدیده را نفی کند و پرده بر واقعیت بیفکند.
زن علیه زن

در قصه کودک همسری، قصه تلخ ماجرا اینجاست که برخی زنان مسئول که در صندلی دفاع از زنان نیز جلوس کرده‌اند و انتظار می‌رود درد کودک همسری و تبعات آن را بیشتر از مردان درک کرده و برای مقابله با آن اقدامی انجام دهند، نیز بازوی حمایتی مردان موافق کودک همسری شده‌اند و به‌صورت مستقیم یا غیرمستقیم از این آسیب اجتماعی که مادر بسیاری از آسیب‌های دیگر نیز مانند کودک مادری و … است، حمایت می‌کنند. انیسه خزعلی، معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده در اولین نشست خبری خود با خبرنگاران از سوءاستفاده به تعبیر او «آن ور آبی‌ها» از مسائل زنان در ایران سخن گفته بود.

او با بیان این‌که خود در ۱۶ سالگی ازدواج کرده گفته او در آن سن که مطابق قوانین بین‌المللی کودک محسوب می‌شود، از پختگی لازم و رشد فکری کافی برای این موضوع برخوردار بوده است. البته وی در بخشی از سخنانش گفته کودک همسری (پیش از بلوغ) ظلم به زنان محسوب می‌شود، اما گویا تعریف وی از کودک همسری با تعاریف بین‌المللی و فعالین از این پدیده فرق دارد، چراکه از ازدواج خود در آن سن دفاع کرده است.

برخی سخنان معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده را قبح زدایی از کودک همسری و حتی تشویق به کودک همسری تعبیر می‌کنند. چراکه یک کودک ۱۶ ساله هر چقدر آگاه و رشد یافته باشد، کودکی ۱۶ ساله است که توان و آمادگی پذیرش مخاطرات مسئولیت ازدواج و زندگی مشترک را ندارد.

قوانین بازوی یاری‌دهنده کودک همسری

فقط اظهارات مسئولان مشکل کودک همسری در کشور نیست. قوانین موجود نیز با مسئولان موافق کودک همسری همسو است. بر اساس قوانین ایران کسی که تا ۱۸ سالگی کودک محسوب می‌شود در ۱۳ سالگی می‌تواند به‌صورت قانونی ازدواج کند. قانون برای ازدواج کودکان زیر ۱۳ سال نیز تمهیداتی اندیشیده است، بر اساس ماده ۱۰۴۱ قانون مدنی عقد نکاح دختر قبل از رسیدن به ۱۳ سال و پسر قبل از رسیدن به ۱۵ سال با اذن ولی و به‌شرط رعایت‌ مصلحت با تشخیص دادگاه صالح می‌تواند ازدواج کند.

چراغ سبز قوانین به کودک همسری و اهتمام برخی مسئولان برای قبح زدایی از این آسیب، باعث شده ایران در زمره کشورهای قرار گیرد که در زمینه کودک همسری رتبه بالای جهانی را دارد. به‌تازگی سمیه رنگین‌کمان، پژوهشگر رشته مطالعات حقوق خانواده مدعی شده که ایران پس از کشور گینه رتبه دوم حداقل سن ازدواج را دارد.

چرا زنان بیشتر از مردان درگیر اختلالات روانی می شوند؟

رئیس سازمان نظام روان شناسی و مشاوره کشور درباره میزان اختلالات روانی در بین مردان و بانوان توضیح داد.

محمد حاتمی رئیس سازمان نظام روان شناسی و مشاوره کشور در گفت‌وگو با  باشگاه خبرنگاران جوان، گفت: قبل از گستردگی ویروس کرونا نرخ اختلالات روانی در آقایان و خانم‌ها و در برخی اختلالات یکسان بود، اما به تازگی و در برخی مشکلات مردان از زنان پیشی گرفتند.

او افزود: آقایان به دلیل فعالیت روزانه و حضور در محیط‌های بیرون از خانه بیشتر مستعد بیماری‌های سلامت روان هستند، اما متاسفانه در این روز‌ها هرگونه اختلالی از نوع حاد تنها در آقایان بیشتر دیده می‌شود، زیرا آقایان به اندازه بانوان درباره موضوعات به وجود آمده با کسی صحبت و یا مشورت نمی‌کنند و همین تفکر‌های بیش از اندازه و درگیری ذهن باعث بهم ریختگی روان آن‌ها می‌شود، به همین دلیل روند آمار اختلالات روانی و آسیب‌های اجتماعی در سال جاری فزاینده است، به صورتی که می‌توان گفت این آمار نسبت به سال ۹۹ با یک روند افزایشی البته در آقایان شدت گرفته است و طبق آمار‌های اعلام شده از وزارت بهداشت درمان و آموزش و پزشکی از سال گذشته تا به امروز در بروز اختلالات روانی تا به امروز با یک رشد ۳۰ درصدی رو به رو شده ایم.

رئیس سازمان نظام روان شناسی و مشاوره کشور درباره افزایش اختلالات روانی در میان آقایان بیان کرد: استرس، فشار عصبی ناشی از مشکلات اقتصادی، اضطراب و نگرانی از عوامل بروز اختلالات روانی است، به صورت کلی می‌توان عوامل اقتصادی را سر منشا تمامی اختلالات روانی این روز‌های آقایان معرفی کرد، زیرا کرونا علاوه بر سلامتی انسان ها، هزینه‌های معیشت خانواده‌ها را نیزز تحت الشعاع قرار داده است، البته در شرایط کنونی علاوه بر کنترل فشار‌های عصبی باید  آگاهی و سواد سلامت روان را افزایش داد.

او ادامه داد: هر خانواده‌ای باید در زمینه پیشگیری، درمان و تاب آوری برخی از اختلالات روانی مثل بیش فعالی، خودشیفتگی، افسردگی و یا سایر مشکلاتی که ذهن یک آقا را درگیر می‌کند اطلاعات داشته باشد تا در صورت بروز این نوع از مشکلات به راحتی بتوانند این دسته از اختلالات را درمان کنند، عدم پیشگیری و درمان این نوع از اختلالات در بزرگسالان شاهد مشکلات حاد روانی، استرس، اضطراب، حواس پرتی، حشو و پرخاشگری می‌شود و همچنین در کودکان و نوجوانان نیز شامل: حواس پرتی، افت تحصیلی و پناه بردن به بستر فضای مجازی و انواع برنامه‌ها و بازی‌هایی خارج از عرف می‌شوند، لذا هر چه میزان تحصیلات و یا دانش روان شناسی در افراد بالا باشد، خانواده‌ها می‌تواند در پیشگیری از انواع اختلالات روانی قدم بردارند.

او درباره افزایش سطح سواد سلامت روان جامعه افزود: متاسفانه سواد سلامت روان جامعه در پایین‌ترین حد ممکن قرار دارد یعنی شاید از چند مادر ۱ یا نهایت ۲ مادر درخصوص پیشگیری ویا درمان اختلالات روانی اطلاعات کافی داشته باشند  و همین موضوع باعث شیوع اختلالات روانی در خانواده‌ها می‌شود، به طورکلی زمانی که خانواده‌ها از پیشگیری و درمان بیماری‌هایی مثل بیش فعالی، افسردگی، خود شیفتگی اطلاعات نداشته باشند این اختلالات در جامعه افزایش پیدا می‌کند و در آینده نزدیک با بسیاری از افراد با چنین مشکلاتی رو به رو خواهیم بود، اگر ما بتوانیم این مشکلات را برطرف کرده به آرامش جامعه کمک کرده ایم.

حاتمی در این راستا تصریح کرد: برخی از فشار‌های روانی از جمله خشم و پرخاشگری در جامعه خطرناک است و همین موارد باعث انواع نزاع‌ها می‌شود؛ بنابراین باید نرخ وسواس فکری از جمله خشم و پرخاشگری را که در این ۲ سال با روند افزایشی رو به رو بوده کاهش دهیم.

او در پایان بیان کرد: بعضی از مشاغل به عنوان شغل سخت دسته بندی شده اند، به طور مثال کارگران، کادر درمان، روان شناسان، نیروی انتظامی و آن دسته از هموطنانی که بیش از ۸ ساعت و به صورت روزانه فعالیت دارند در معرض اختلالات افسردگی هستند.

 

 

 

 

 

قوی‌تن: بزرگ‌ترین مشکل سینمای کودک «رها شدگی» است/ جشنواره «رشد» به یکی از فقیرترین جشنواره‌های سینمایی بدل شده است

قوی‌تن: بزرگ‌ترین مشکل سینمای کودک «رها شدگی» است/ جشنواره «رشد» به یکی از فقیرترین جشنواره‌های سینمایی بدل شده است

نویسنده و کارگردان سینمای ایران معتقد است که سینمای کودک اکنون با مسائل و چالش‌های گوناگونی روبه‌رو است که یکی از بزرگترین آنها «رهاشدگی» است.

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، سینمای کودک و نوجوان از حیث ماهیت و کارکرد سینمایی استراتژیک و الهام‌بخش به شمار می‌آید که نقش به‌سزایی در قوام آینده و فردای روشن کشور دارد؛ زیرا بسیاری از کودکان و نوجوانان با تماشای فیلم‌های سینمایی، رویاها و آینده مطلوبشان را در ذهن خود می‌سازند و در ادامه، به سوی ساختن این آینده مطلوب حرکت می‌کنند.

با وجود اهمیت راهبردی و غیرقابل انکار سینمای کودک و نوجوان، یکی از معضلات همیشگی این سینما در کشور ما عبارت است از اینکه هیچ‌گاه متولی جدی و پیگیری نداشته و بسیاری از سازندگان آثار کودک و نوجوان پس از تجربه یک شکست تجاری، از این سینما رویگردان شده‌ و به قول معروف، عطای حضور در آن را به لقایش بخشیده‌اند؛ چراکه پشتیبانی و حمایت جدی از سوی دولت و سایر سازمان‌ها و نهادهای مرتبط دست‌اندرکار به چشم ندیده‌اند.

سینما , سینمای ایران , گروه سنی کودک , جشنواره های سینمایی ,

پس از وقوع انقلاب اسلامی برخی از مدیران دولتی به حمایت و پشتیبانی از سینمای کودک و نوجوان پرداختند که ثمره این حمایت‌ها ساخت آثار ماندگار و درخشانی مانند: «بچه‌های آسمان»، «خانه دوست کجاست؟»، «خواهران غریب»، «کلاه‌قرمزی و پسرخاله»، «شهر موش‌ها»، «دزد عروسک‌ها»، «پاتال و آروزهای کوچک» و… بود. در آن مقطع برخی تهیه‌کنندگان خصوصی به طرق مختلف از مراکزی نظیر: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، بنیاد سینمای فارابی و… کمک گرفته و بار تولید سینمای کودک را به دوش کشیدند اما پس از تولید چند اثر ناموفق و شکست‌خورده تجاری، توان تحمل این‌ سینما را از دست داده و رفته‌رفته بسیاری از عوامل سینمای کودک اعم از تهیه‌کننده، نویسنده، کارگردان و بازیگر به حضور و تجربه‌ورزی در سایر گونه‌های سینمایی روی آوردند. این وضعیت تا به امروز نیز ادامه پیدا کرده است و سال‌ها است که دیگر سهم کودکان و نوجوانان از سبد بزرگ سینمای ایران فراتر از برگزاری یک جشنواره سالانه و ساخت تعداد معدودی از فیلم‌های‌ کم‌رمق طی یک سال نیست.

برای بررسی وضعیت کنونی سینمای کودک و وارسی اهم آسیب‌ها و چالش‌هایی که این سینمای مهم و استراتژیک با آن روبه‌رو است، به سراغ ‌«علی قوی‌تن» نویسنده و کارگردان سینمای کودک و نوجوان رفتیم و با او در این زمینه هم‌کلام شدیم.

بزرگترین چالش سینمای کودک «رها شدگی» است

قوی‌تن که در کارنامه هنری خود سابقه ساخت فیلم‌هایی مانند: «پرواز بادبادک‌ها»، «سنجاقک‌های برکه سبز»، «بادهای بهاری»، «سرود تولد»، «آفتاب، مهتاب، زمین»، «رویای سهراب» و… را دارد، ضمن اشاره به چالش‌های کلیدی سینمای کودک و نوجوان در مقطع کنونی به خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم گفت: سینمای کودک با مسائل و چالش‌های گوناگونی روبه‌رو است و به نظر من بزرگترین آنها رهاشدگی است؛ اکنون شاهد آن هستیم که این سینما به حال خود رها شده است و پشتیبانی و حمایتی از تولید و نمایش آثار سینمای کودک و نوجوان صورت نمی‌گیرد. اکنون سینمای کودک و نوجوان از تبعیضی ناعادلانه در پخش و اکران رنج می‌برد و این جدی‌ترین معضلی است که سینمای کودک با آن روبه‌رو است.

سینما , سینمای ایران , گروه سنی کودک , جشنواره های سینمایی ,

مسئولین به کارکرد آینده‌ساز سینمای کودک واقف نیستند

وی افزود: بسیاری از کشورها برای ۲۰ سال آینده خود برنامه‌ریزی می‌کنند و در این برنامه‌ریزی، تولید فیلم‌های سینمایی مناسب از جایگاه و اهمیت به‌سزایی برخوردار است. متاسفانه در کشور ما چنین نگاهی نسبت به سینما به‌ویژه نسبت به سینمای کودک که سینمایی استراتژیک و آینده‌ساز است، وجود ندارد.

این کارگردان ادامه داد: طبیعتا سینمای کودک و نوجوان هم مثل هر حوزه دیگری به حمایت و پشتوانه نیاز دارد. البته پشتیبانی که من از آن حرف می‌زنم، پشتیبانی منسجم و نظام‌مند دولتی است. در غیراین‌صورت سینمای کودک کارکرد منحصر خود را از دست خواهد داد و دیگر قادر نخواهیم بود فیلم‌هایی بسازیم که در آن مسائل تربیتی مرتبط به کودکان و نوجوانان لحاظ شده باشد.

در سینمای کودک تربیت و پرورش اصل است

قوی‌تن تصریح کرد: تهیه‌کنندگان شاغل در بخش خصوصی غالبا در پی کسب سود و بازگشت سرمایه هستند و عموما مایلند فیلم‌های تفریحی و بفروش بسازند. البته من با ساخت فیلم‌های تفریحی مخالف نیستم و معتقدم که چنین فیلم‌هایی هم باید ساخته شوند. اما در سینمای کودک و نوجوان نمی‌توان اصل را فدای فرع کرد. درست است که کودکان و نوجوانان ما به تفریح و تفنن هم نیاز دارند و فیلم‌های ساخته شده در این حوزه باید دربرگیرنده کارکرد تفریحی و سرگرمی هم باشند اما باید به این نکته مهم توجه داشت که در سینمای کودک و نوجوان اصل، تربیت، آموزش و پرورش است و آثار سینمایی تولید شده در این حوزه باید در وهله نخست به تربیت و پرورش کودکان و نوجوانان منجر شود.

سینما , سینمای ایران , گروه سنی کودک , جشنواره های سینمایی ,

ذائقه مردم مدام به سمت سطحی‌نگری سوق داده می‌شود

کارگردان فیلم سینمایی «پرواز بادبادک‌ها» در بخش دیگری از اظهارات خود با اشاره به تفکیکی که طی سال‌های اخیر میان فیلم‌های درباره کودک و نوجوان و فیلم‌های برای کودک و نوجوان شکل گرفته است، بیان کرد: گاهی برخی از کسانی که به‌عنوان سیاستگذار یا تصمیم‌گیرنده در جشنواره‌ها یا مناسبت‌های مربوط به سینمای کودک و نوجوان حضور دارند، اعلام می‌کنند که فیلم باید برای کودک و نوجوان باشد نه درباره کودک و نوجوان. من موافق چنین نگاهی نیستم. به هر ترتیب، سینما مدیومی گسترده است و در آن زوایای پرداخت و رویکردهای مختلفی جاری است. در شرایط کنونی که سینمای ایران بیش از هر زمان دیگری به ساخت فیلم‌های تجاری و گیشه‌پسند متمایل شده و دائما ذائقه مردم را به سمت سطحی‌نگری سوق می‌دهد، هر فیلمی که در سینمای کودک و نوجوان ساخته می‌شود، غنیمت است و باید مورد حمایت و پشتیبانی همه‌جانبه قرار گیرد؛ خواه این فیلم برای کودک باشد و خواه درباره کودک.

صدا و سیما به وظیفه‌اش در قبال سینمای کودک عمل نمی‌کند

قوی‌تن عنوان کرد: یکی از کاستی‌هایی که در زمینه حمایت و پشتیبانی از تولیدات سینمای کودک و نوجوان مشاهده می‌شود، مربوط به صدا و سیما است. وقتی فیلم‌های استاندارد حوزه کودک و نوجوان در سینماها و جشنواره‌های مختلف اکران می‌شوند، از صدا و سیما انتظار می‌رود که نسبت به خرید این فیلم‌ها و پخششان در تلویزیون اقدام کند. مگر سالانه چند فیلم کودک و نوجوان در سطح کشور تولید می‌شود؟ بیش از ۲۰ فیلم نیست. با این‌وجود، اکنون شاهدیم که صدا و سیما نیز چنین اقداماتی را در دستور کار خود قرار نمی‌دهد و از سینمای کودک و نوجوان حمایت و پشتیبانی مورد انتظار را انجام نمی‌دهد.

سینما , سینمای ایران , گروه سنی کودک , جشنواره های سینمایی ,

جشنواره رشد به یکی از فقیرترین جشنواره‌های سینمایی تبدیل شده است

وی ادامه داد: یکی دیگر از نهادهایی که انتظار می‌رود از سینمای کودک و نوجوان حمایت کند، وزارت آموزش و پرورش است که متاسفانه این وزارتخانه نیز دیگر آن‌گونه که باید به وظایف خود در قبال سینمای کودک و نوجوان عمل نمی‌کند. جشنواره فیلم رشد که روزگاری از اعتبار و جایگاه ویژه‌ای برخوردار بود، اکنون به یکی از فقیرترین جشنواره‌های سینمایی کشور تبدیل شده است. بخشی از بودجه وزارت آموزش و پرورش که به امور فرهنگی تخصیص پیدا کند، باید صرف امور فرهنگی شود اما نمی‌دانم این بودجه در کجا مصرف می‌شود. تنها سازمانی که تا به امروز از سینمای کودک و نوجوان حمایت کرده و از حمایت‌های خود پا پس نکشیده، بنیاد سینمایی فارابی است که به صورت سالانه و منظم نسبت به برگزاری جشنواره فیلم کودک و نوجوان اقدام کرده است.

باید از جریان تولید و پخش آثار سینمای کودک حمایت کرد

قوی‌تن در ادامه اظهارات خود به مهم‌ترین اولویت‌ها و استلزاماتی که باید در حوزه سینمای کودک مورد توجه مسئولین و سیاستگذاران قرار گیرد اشاره کرد و گفت: در عرصه سینمای کودک و نوجوان، باید از جریان تولید حمایت کرد اما بیش از آن، باید پخش و اکران مورد حمایت‌های جدی مسئولین و دست‌اندرکاران امر قرار گیرد. ما انتظار زیادی نداریم و نمی‌گوییم که از تولیدات سینمای کودک و نوجوان به اندازه فیلم‌های تجاری حمایت شود؛ حرف ما این است که فضایی فراهم شود تا فیلم‌های ساخته شده در این حوزه توان و یارای رقابت با سایر فیلم‌ها را داشته باشند. مثلا به جای دو، سه سینمای محدود، حداقل ۲۰ سینمای خوب را برای اکران فیلم‌های کودک و نوجوان به این آثار اختصاص دهند. در زمینه تبلیغات شهری و محیطی حمایت‌های لازم از این آثار صورت پذیرد و نهایتا پلتفرم‌های اینترنتی (VOD) نیز پشتیبانی مناسبی از پخش این آثار به عمل آورند. از طرف دیگر ضروری است که سازمان آموزش و پرورش به وظایف خود در قبال سینمای کودک و نوجوان عمل کند و حمایت‌های لازم را از جریان تولید و پخش تولیدات کودک و نوجوان انجام دهد.

سینما , سینمای ایران , گروه سنی کودک , جشنواره های سینمایی ,

می‌گویند فیلم بفروش بساز تا حمایتت کنیم!

وی ضمن انتقاد از مشی و رویکرد تجاری غالب شده نزد برخی سرمایه‌گذاران سینمایی و پلتفرم‌های اینترنتی تصریح کرد: متاسفانه اکنون به ما می‌گویند که اگر می‌خواهی مورد حمایت  قرار بگیری باید فیلم تجاری و بفروش بسازی. من نمی‌خواهم فیلم بفروش بسازم؛ نه اینکه نتوانم بسازم اما علاقه‌ و دغدغه‌ام معطوف به ساخت چنین فیلم‌هایی نیست و دوست دارم فیلم‌هایی با کارکرد پرورشی و تربیتی بسازم. متاسفانه وضعیت پلتفرم‌‌های اینترنتی هم مناسب نیست و صاحبان این پلتفرم‌ها صرفا به دنبال خرید، تولید و حمایت از آثار تجاری و بفروش هستند و پشتیبانی از آثار سینمای کودک و نوجوان جایی در چتر و سبد حمایتی آنها ندارد. برخی در سینمای ایران همه چیز را برای خود می‌خواهند و جز به سهم و نفع خود، به چیز دیگری فکر نمی‌کنند.

بیش از اینکه از نهادها انتظار داشته باشم از خودم انتظار دارم

وی در بخش پایانی اظهارات خود خاطرنشان کرد: من بیش از آنکه از سازمان‌ها و نهادها انتظار حمایت و پشتیبانی داشته باشم، از خودم انتظار دارم. گاهی به خود می‌گویم که اگر انتظار داشتی فلان سازمان یا نهاد از تو حمایت کند، پس اصلا چرا وارد این عرصه شدی؟ اول از خودت انتظار داشته باش و برای تحقق اهدافت برنامه‌ریزی و تلاش کن و توکلت به خدا باشد.

اشتراک گذاری
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on telegram
Telegram
Share on email
Email
Share on print
Print
جدیدتربن مطالب
مطالب مرتبط
دیدگاه‌ها

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *